• emo.gr
  • Παιχνίδια Εξουσίας
  • Η «δοκιμασία της φωτιάς» (2.0): Κυπριακό
Η «δοκιμασία της φωτιάς» (2.0): Κυπριακό

Για ποιο λόγο η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν θα πρέπει να προτείνει ένα δικό της κατάλληλο σχέδιο;
Ειδικά μετά από τόσες αποτυχίες «ξένων σχεδίων» Ντε Σότο, Ντάουνερ, Κόφι Ανάν, Έιντε, κλπ;

Η Κύπρος, ή μάλλον η Κυπριακή Δημοκρατία, είναι και θα έπρεπε να είναι ο δεύτερος «καημός» της Ελλάδας (μετά το Σκοπιανό) πραγματικός καημός, αφού εκεί παίζεται το μέλλον του ίδιου του Ελληνισμού.

Του Κρεσέντσιο Σαντζίλιο, Ελληνιστή, συγγραφέα

Η κατάρρευση του Ελληνισμού της Κύπρου θα μπορεί να είναι η αιτία μιας πολύ δύσκολης αναμέτρησης της Ελλάδας με την Τουρκία για την ελληνική Θράκη, με πρώτες και καλύτερες τις ελληνικές υποχωρήσεις κιόλας  με τις Συμφωνίες της 20ής.4.1951 και του Πρωτοκόλλου της 20ής.12.1968.

Είναι τώρα τουλάχιστον 15 χρόνια που οι Ελληνοκύπριοι (και η Ελλάδα, σιωπηρώς ή όχι) δέχθηκαν και ανελλιπώς εξακολουθούν να δέχονται να συζητούν μια «λύση» αμιγώς τουρκικών συμφερόντων – δέχθηκαν και δέχονται εγκληματικά, πρέπει να πούμε, κλείνοντας τελείως τα μάτια (και το μυαλό!) απέναντι σε φανερές αντικυπριακές και ανθελληνικές προτάσεις «λύσης», μπροστά στην «τουρκικότητα» των συντεταγμένων της «λύσης», μπροστά στην παραδοχή μιας κυβερνητικής πολιτικής φιλοσοφίας η συνέπεια της οποίας είναι η συστηματική, σταδιακή εξολόθρευση του ελληνικού στοιχείου και η εξάπλωση σε όλο το Νησί της τουρκικής εξουσίας μέσω των βολικών και άβουλων τουρκοκυπριακών ηγεσιών, εχθρών εξάλλου των ιδίων των συμπολιτών τους και υπέρ των εκατοντάδων πλέον χιλιάδων Τούρκων εποίκων που σιγά-σιγά «γίνονται» Τουρκοκύπριοι!!– αλλά και μέσω όλων εκείνων των Ελληνοκυπρίων οπαδών του φιλοτουρκικού σλόγκαν «λύση και όποια λύση» που μόνον νερό στον τουρκικό μύλο κουβαλάει.

Και είναι περίπου 40 χρόνια που οι ελληνοκυπριακές κυβερνήσεις νομίζουν παιδαριωδώς (αλλά μήπως και το κάνουν επίτηδες;!) πως, καλοπιάνοντας συνέχεια τους Τούρκους και συνέχεια υποχωρώντας στις απαιτήσεις τους, θα μπορέσουν να κερδίσουν καλύτερους «όρους λύσης» στο Κυπριακό.

Αλήθεια, φαίνεται πολύ παράξενο πώς μετά από 40 χρόνια απογοητεύσεων κατά τη διάρκεια των οποίων αυτές οι κυβερνήσεις της συμφοράς δεν έλαβαν απολύτως τίποτα και έδωσαν σχεδόν τα πάντα, με τελευταίες τις, πάλι πρέπει να ειπωθεί, εγκληματικές παραχωρήσεις του Αναστασιάδη στη Κρανς Μοντάνα λίγο πριν διαλυθεί η «Διάσκεψη» – μετά από όλα αυτά οι κυβερνήσεις ετούτες δεν κατάλαβαν (δεν θέλησαν να καταλάβουν;) την ανοησία και απρονοησία της πολιτικής τους!

Έτσι, η σημερινή επιδίωξη, απ’ ό, τι φαίνεται, του Αναστασιάδη να ξεκινήσουν άλλες συνομιλίες από το σημείο που σταμάτησαν στην Ελβετία είναι η χειρότερη ιδέα που θα μπορούσε να παρουσιαστεί από ελληνικής πλευράς. και το εντυπωσιακό είναι ότι και η ελλαδική πλευρά δεν αντιτίθεται σε αυτή τη παρανοϊκή πρόταση!

Και σαν να μην αρκούσε, φαίνεται επίσης ότι στη Κύπρο υπάρχουν ακόμη οι αμετανόητοι που προνοούν την ίδια συνέχιση των «διαβουλεύσεων» τουρκικής έμπνευσης.  Δεν το εκφράζουν ανοιχτά και δεν το «απαιτούν», αλλά αν δεν υπήρχαν όλοι αυτοί που σεγκοντάρουν τον Αναστασιάδη, πολύ πιθανός αυτός δεν θα  είχε τόση «σιγουριά» στη δική του θέση.

Είπαμε ήδη ότι έως τώρα όλα τα «σχέδια λύσης» ήταν ξένης προέλευσης, αγγλικής ή αμερικανικής, και πάντα υπέρ της Τουρκίας. Ένα αδιαμφισβήτητο δεδομένο. Οπότε πολύ θα θέλαμε κάποιος να μας εξηγήσει, ειδικά κάποιος Κύπριος «εραστής» των προτάσεων των διαφόρων Ντε Σότο, Ντάουνερ, Κόφι Ανάν, Έιντε, κλπ. κλπ., πώς συμβαίνει και με τόσες και μετά από τόσες αποτυχίες των «ξένων σχεδίων»: 1)  αυτοί οι Κύπριοι να θέλουν ακόμη «λύση» με τις αποτυχημένες φόρμουλες 2)  αυτοί οι Κύπριοι, και τώρα και οι Έλλαδίτες, να μην έχουν την δυνατότητα να «σκαρφιστούν» ένα δικό τους σχέδιο λύσης, να  είναι τόσο πολύ νομικά άσχετοι και ατζαμήδες ώστε να μη μπορούν να επεξεργαστούν μια πατσαβούρα σχεδίου και να την προτείνουν σε όλους έτσι όπως έκαναν ως τώρα όλοι αυτοί οι «ενδιαφερόμενοι» ξένοι που θέλουν το καλό των Κυπρίων.

Υπάρχουν στον κόσμο, αλλά και στην Ευρώπη, λαμπρά παραδείγματα ομόσπονδων κρατών (αν σώνει και  καλά θέλουμε μια Ομοσπονδία στη Κύπρο!) που λειτουργούν περίφημα και παρουσιάζουν όλα τα απαιτούμενα στοιχεία και παραμέτρους για μια ολοκληρωμένη πρόταση διακυβέρνησης στη Κύπρο. Απ’ ό, τι γνωρίζω, και στην ίδια τη Κύπρο  δημοσιεύτηκε πριν από μερικά χρόνια από μια πολιτική παράταξη, ένα σχέδιο λύσης που περιέχει άξιες λόγου νομικές ιδέες και που θα μπορούσε να τεθεί ως βάση για περαιτέρω τελειοποιήσεις.

Για ποιο λόγο η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν θα πρέπει να προτείνει ένα δικό της κατάλληλο σχέδιο;! Στη Κύπρο πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές. Και άρχισαν κιόλας οι αγγλο-αμερικανοί (πάλι αυτοί! όλο αυτοί!) να «ακούγονται», να ξανα-υπενθυμίζουν το «επείγον» της λύσης του Κυπριακού, που είναι πάντα η τελευταία ευκαιρία!(όλοι βιάζονται να βάλουν χέρι στη Κύπρο!), όπερ σημαίνει ανελλιπώς και απαραιτήτως παρασκευή ενός νέου σχεδίου και «ρίξιμό» του στο τραπέζι την κατάλληλη στιγμή. Δηλαδή πάλι θα είναι ο ξένος παράγοντας, που νοιάζεται για τη Κύπρο και την ευτυχία της και ο οποίος θα προτείνει τη «σωστή» λύση του προβλήματός της;!

Και πάλι Ελληνοκύπριοι και Ελλαδίτες θα είναι οι εύκολοι πρόθυμοι να ακολουθήσουν πειθήνια τον ξένο έτοιμοι να συζητήσουν προτάσεις που – τί παράξενο! – ευνοούν πάντα την Τουρκία και τους Τουρκοκύπριους, τόσο που σου ‘ρχεται να σκεφτείς πως στην «προετοιμασία» της «λύσης, δεν μπορεί, θα έλαβαν μέρος και οι Τούρκοι με τις αξιώσεις τους, τόσο τα πάντα μαρτυρούν μια γενική ευμενή διάθεση προς ό, τι είναι τουρκικό! Όλοι ξέρουμε ότι στη Κρανς Μοντάνα διαλύθηκε – και ευτυχώς! -η προτεινόμενη   ΔΔΟ.

Και όλοι ξέρουμε, ή θα έπρεπε να ξέρουμε, πως τελικά πια τα πάντα πρέπει να αρχίσουν απ’ την αρχή, με νέες κατευθύνσεις, νέες τοποθετήσεις, ακριβώς σύμφωνες με το κοινοτικό δίκαιο και με τις αρχές δημοκρατίας όπως ορίζει ο παγκόσμιος θεσμός του ΟΗΕ. Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος για τον οποίο Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να παρουσιάσουν επιτέλους ένα δικό τους πλήρες σχέδιο διακυβέρνησης απόλυτα βασισμένο σε ετούτες τις αρχές και ετούτο το δίκαιο. Η διεθνής παρουσίαση αυτού του σχεδίου λύσης θα δείξει καθαρά σε όλο τον κόσμο ποιος θέλει καθαρή και δημοκρατική λύση και ποιος δεν θέλει!

Αυτό το ελλαδο-κυπριακό σχέδιο θα ξεγυμνώσει κυριολεκτικά ενώπιον των πάντων την ειλικρίνεια λύσης ή όχι της Τουρκίας, θα θέσει την Τουρκία μπροστά σε ένα βασικό δίλημμα: να δεχθεί ή όχι δημόσια την διακυβέρνηση της Κύπρου βάση των αμιγώς δημοκρατικών αρχών του ΟΗΕ και της ΕΕ! Επείγει λοιπόν η επεξεργασία του «ελληνικού σχεδίου», αυτή τη φορά, μετά από τα δυο απαράδεκτα «τουρκικά σχέδια», και η διεθνοποίησή του, γιατί όχι;, μέσω και της Ευρωπαϊκής Ένωσης της οποίας το σίγουρο και συνεχές συμφέρον (κι αυτό Ελλάδα και Κ.Δ. πρέπει να το δώσουν να το καταλάβουν καλά στην ΕΕ!) είναι μια έμπιστη (χριστιανική) Κύπρος με τα ορυκτά πλούτη της που είναι αμιγώς κοινοτικά και όχι μια τελείως αναξιόπιστη (αλλοπρόσαλλη ισλαμική) Τουρκία που, μη έχοντας τίποτα, θέλει να κλέψει τα πλούτη των άλλων και να τα διαχειριστεί μόνο για το δικό της συμφέρον!

Η σκέψη πως ένα «ελληνικό «σχέδιο» δεν θα γίνει δεκτό από την Τουρκία και από ΗΠΑ δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να ετοιμαστεί και να προταθεί στα πιο ενδεδειγμένα διεθνή fora. Το σχέδιο είναι η «δοκιμασία της φωτιάς» για την Τουρκία, η οποία ασφαλώς και θα φοβάται την ελληνο-κυπριακή πρωτοβουλία διότι θα είναι αναγκασμένη πλέον ανοιχτά να απορρίψει την δημοκρατική λύση που θα προτείνεται.

Και βέβαια το κόστος αυτής της απόρριψης θα είναι μεγάλο για την «εικόνα» της και το «ποιον» της. Αν όμως ακόμη μια φορά η ελληνοκυπριακή πλευρά περιμένει το «θαύμα» από τους ξένους πίσω από τους οποίους κρύβεται (πάντα εκεί κρύφτηκε όπως ξέρουμε) η Τουρκία, ακόμη μια φορά και μάλλον ακόμη περισσότερο θα θέσει σε κίνδυνο ολόκληρο το ίδιο της το μέλλον, πιο βαριά και τραγικά από όσο ήταν με το σχέδιο Ανάν και την ΔΔΟ.

Διαβάζω πως «αναπτύσσεται στα παρασκήνια» ένα σενάριο «συμφωνημένης διχοτόμησης/βελούδινου διαζυγίου» και είναι ακριβώς οι «έξυπνοι» Κύπριοι της «όποιας λύσης» που προωθούν αυτό το έκτρωμα, όπως έκτρωμα είναι και η «όποια λύση».

Είναι πασιφανές πως μια «λύση» του είδους βρίσκεται a priori εκτός συζήτησης, εκτός κι αν η πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων την εννοεί και την θέλει. Αλλά πρέπει να το πει! Επομένως αυτοί που «ωθούν» το σενάριο θα πρέπει να απομονωθούν καταλλήλως, διότι μια ενδεχόμενη επίσημη υιοθέτηση της θέσης αυτής και των ψευδαισθήσεων που κρύβονται μέσα της οδηγεί μόνο σε άλλες παραχωρήσεις και κανένα, μα κανένα κέρδος.

Θα είναι ακόμη μια ένδειξη καταθλιπτικής αδυναμίας εκ μέρους των Ελληνοκυπρίων, κάτι που και η ίδια η Ελλάδα θα πρέπει να μεριμνήσει να ακυρώσει πάση θυσία. Βγήκε τώρα και ο Αναστασιάδης για να αναγνωρίσει (όπως δημοσιεύεται) ΑΟΖ στην παράνομη “ΤΔΒΚ” με τον τρόπον αυτό διχοτομώντας την ενιαία ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, νομιμοποιώντας τα παράνομα κατεχόμενα και ουσιαστικά διαλύοντας το οικοδόμημα της ίδιας της Κ.Δ. όπως την αναγνωρίζει και η Ευρωπαϊκή Ένωση και παραχωρώντας στην Τουρκία όλη την βόρεια Κύπρο.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Κύπριος πολιτικός Αβέρωφ Νεοφύτου αποδέχεται τη πάγια θέση της Τουρκίας σχετικά με την «ρήτρα αναθεώρησης» για την παραμονή του τουρκικού στρατού στη Κύπρο και μετά τη λύση του Κυπριακού. Μια παραδοχή που υιοθέτησε, ως φαίνεται, και ένας άλλος υποψήφιος Πρόεδρος στις προσεχείς εκλογές, ο Σταύρος Μαλάς,  επιβεβαιώνοντας έτσι την σίγουρη σύμπραξη ΔΗΣΥ/ΑΚΕΛ κατάργησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και του κυπριακού Ελληνισμού.

Όλα αυτά τα δεινά όταν από δημοσκόπηση του ΡΙΚ μαθαίνουμε ότι το 51% των Κυπρίων δεν γνωρίζει τί ακριβώς είναι η επιδιωκόμενη λύση της ΔΔΟ! Δεν ξέρει τίποτα γι’  αυτήν! Και δυστυχώς δεν γνωρίζει όχι μόνο γιατί οι κυβερνώντες και οι ακόλουθοί τους δεν τον ενημέρωσαν ποτέ, έχοντας βέβαια συμφέρον να μην τον ενημερώσουν, αλλά προπαντός γιατί ούτε και εκείνη που παρουσιάζεται σαν η πραγματική αντιπολίτευση (σίγουρα όχι το ΑΚΕΛ) και οι αρχηγοί της μιλάνε συνέχεια εδώ και εκεί και έχουν μεγάλο συμφέρον για ενημέρωση του λαού, ούτε κι αυτή μερίμνησε ποτέ ώστε αυτός ο λαός να μάθει στις λεπτομέρειες τί του «μαγειρεύουν» να φάει και δηλητηριαστεί!

Υπάρχει επίσης και ο διακαής πόθος του Ερντογάν ισλαμοποίησης του τουρκοκυπριακού μορφώματος: άλλωστε οι αθρόες αφίξεις όλων των εποίκων ακριβώς αυτόν τον σκοπό είχαν και έχουν, προ πολλού! Και πολύ δυστυχώς η Κυπριακή Δημοκρατία, ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ, δεν έκανε απολύτως τίποτα  για να τις σταματήσει τόσα χρόνια τώρα, μολονότι είχε και το δικαίωμα και τα μέσα και προπάντων την υποχρέωση Οι Τουρκοκύπριοι πηγαίνουν σαν τα πρόβατα στη σφαγή, δεν το αντιλαμβάνονται, και δεν θέλουν να το αντιληφθούν.

Γι’ αυτό επείγει η εφαρμογή από την Κ.Δ. μιας πολιτικής που θα ταρακουνήσει τους «κοιμισμένους» του Βορρά ώστε να τους θέσει ενώπιον των ευθυνών τους και των κινδύνων εξαφάνισής των και να προκαλέσει την αντίδρασή τους που δεόντως θα προβληθεί διεθνώς και στους διεθνείς θεσμούς. Μια αυτής της εμβέλειας δυναμική πολιτική της Κ.Δ. μπορεί να αποτελέσει μια άλλη δύσκολη «συγκυρία» για την Τουρκία, σε αυτή τη περίπτωση.

Τώρα, εάν η κυπριακή κυβέρνηση μένει αδρανής και «δεν θέλει να στεναχωρήσει» τους Τούρκους, όπως φαίνεται να προσανατολίζεται ακόμη υποχωρώντας ο Αναστασιάδης, τίποτα δεν εμποδίζει και απαγορεύει την λεγόμενη «ενδιάμεση» αντιπολίτευση να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες και πράξεις αφύπνισης των Τουρκοκυπρίων βοηθώντας έτσι και την κρυφή αντιπολίτευση στα κατεχόμενα, που υπάρχει αλλά κανείς δεν την βοηθά να εκφραστεί και να δράσει.

Τέλος, γίνεται λόγος για το λεγόμενο «Πλαίσιο Γκουτέρες». Στην ουσία πρόκειται για σκόρπιες ιδέες πολύ φλου, μερικές απαράδεκτες(αναλογία 1:2, εκ περιτροπής προεδρία, «μόνιμοι» κάτοικοι έποικοι, ρήτρα επαναξέτασης, , συνέχεια Τούρκοι στρατιώτες), άλλες νεφελώδεις(νέος μηχανισμός εφαρμογής, εδαφικό). Έτσι όπως είναι δεν νομίζω να είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο για την ολική τακτοποίηση του Κυπριακού. Θα πρέπει να «τελειοποιηθεί» με πάρα πολλά άλλα στοιχεία, ειδικά για την διακυβέρνηση. Προσπάθησα να πω τα πράγματα όσο πιο απλά ήταν δυνατόν, χωρίς δύσκολες «τεχνικές» εκφράσεις. Η ελπίδα είναι να έχω γίνει κατανοητός από όλους.


#emo attacks
  • Αφού ο Τσακαλώτος δε διέβη τον Ρουβίκωνα, πήγε ο Ρουβίκωνας να τον “διαβάσει”
  • Αν προσερχόμαστε στις συνομιλίες έχοντας ήδη αποδεχτεί τον όρο Μακεδονία για τα Σκόπια, τότε δεν πάμε για διαπραγμάτευση, αλλά για τσάι
  • Ρεαλισμό ζητά ο αειθαλής και χαλκέντερος Νίμιτς: Μεγάλε, εμείς μια ζωή είμαστε με τη Μπαρτσελόνα
  • Ο Ζουράρις δεν αντικαταστάθηκε, ως αναντικατάστατος
  • Οι άλλοι ψήφιζαν προαπατούμενα και έχαναν βουλευτές. Αυτοί εδώ έχουν και πλεόνασμα
  • -Μήπως να είχαμε μια σφυρίχτρα στο κομοδίνο; -Σφύριξα κι έληξες