• emo.gr
  • Λογοτεχνία
  • Μήνυμα ονείρου
Μήνυμα ονείρου

Αν ο Δον Κιχώτης είναι ο φανταστικός κορυφαίος ιππότης του ηρωικού στοιχείου στον κόσμο, που με τ’ ότι ακριβώς είναι πλασματικός υποβάλλει το ανέφικτο του ηρωικού ιδανικού· ο Αλέξανδρος, όντας παραταύτα πραγματικός, βεβαιώνει το εφικτό μολοντούτο του ηρωικού, και μάλιστα σε διάσταση κοσμοϊστορική αναμφισβήτητα

Αν ο Δον Κιχώτης είναι ο φανταστικός κορυφαίος ιππότης του ηρωικού στοιχείου στον κόσμο, που με τ’ ότι ακριβώς είναι πλασματικός υποβάλλει το ανέφικτο του ηρωικού ιδανικού· ο Αλέξανδρος, όντας παραταύτα πραγματικός, βεβαιώνει το εφικτό μολοντούτο του ηρωικού, και μάλιστα σε διάσταση κοσμοϊστορική αναμφισβήτητα, που προσδιορίζει εσαεί κατόπιν όλη την πορεία του είδους.
Δυο τρομερές εποποιίες λοιπόν! Που καλπάζουν στο περ’ απ’ τα όρια – όλα τα όρια κάθε λογής! (όπως τι παράξενα κ’ υποβλητικά το ψιθυρίζουν ακόμα στ’ αφτιά μας κάποια λόγια του Αισχίνη, που φέρνουν ρίγος του μεγάλου του καιρού, γραμμή ως εμάς αυτούσιο, απ’ τον Κατά Κτησιφώντος λόγο του: … Ο δ’ Αλέξανδρος έξω της Άρκτου και της οικουμένης ολίγου δείν πάσης μεθειστήκει, το δ’ εσόμενον άδηλον ήν…: « Πέρ’ απ’ τ’ ουρανού και της γης τα πέρατα ο Αλέξανδρος, κι άδηλο το μέλλον!») -, με τα δύο πιο κοσμοξάκουστα ιπποτικά τους άλογα του καθαρού έπους: το Βουκεφάλα και το Ροσινάντε!
Όπου χάρη στον καλπασμό της ψυχής αυτόν – γιατί της ψυχής είναι! (τι άλλο;) – το πιο φανταστικό και το πιο πραγματικό ταυτίζονται, και γίνονται παραμύθι ένα, του κόσμου όλου!
Αν δεν υπήρχαν τα μνημεία, οι επιγραφές, τα ευρήματα και τα νομίσματα – όπου τόσο ευσυνείδητα εγκύπτει και απομυζά διαρκώς στοιχεία για την επαλήθευση και την πρέπουσα ιστόρηση του μεγάλου ηρωικού ινδάλματος όσο ακριβέστερα ο σοφός Ντρόυζεν· οι μορφές αν δε μιλούσαν, οι αναμφίβολα έτσι χαραγμένες και μαγευτικά χυμένες στις απαστράπτουσες όψεις των χρυσών στατήρων· τα’ αλεξάνδρεια εείνα αν δε βεβαιώναν ακλόνητα πως ναι, του Μεγαλέξαντρου το νόμισμα έγινε του κόσμου όλου το πανίσχυρο καταλλακτικό μέσο, της οικουμένης όλης το νόμισμα τότε, μ’ απόλυτη πέραση στην ενιαία επικράτεια, πούχε καρδιά τη Μεσόγειο μα και τη Βαβυλώνα, πούχε πέρατα του ήλιου τις αρχές και τα πέρατα – τις Στήλες του Ηρακλή στη Δύση, του Δούναβη τις όχθες, το Ντον και την Αζοφική, την Υρκανία, τον Καύκασο και την Κασπία και την Αράλη στο Βορρά, τον Ιαξάρτη και τις παγωμένες ράχες των Ιμαλαΐων κατά την κάτασπρη Στέγη του Κόσμου, και τον Ινδό ίσαμε κάτω, στην ανατολή, τον Ινδικό στο Νότο, και τις απέραντες ακτές της Αραβίας, και τις πηγές του Νείλου· κι αν τα πηγάδια αυτά δε σώζονταν, π’ άνοιξε μεθοδικά για να ξεδιψάει τον παραπλέοντα στόλο του, με το Νέαρχο, στις φλογερές ακτές του Ινδικοί και της ερυθράς Θάλασσας με τα’ άθλια εκείνα ψαροχώρια των μυθικών Ιχθυοφάγων, π’ ακόμα τον θυμίζουν· μα κι αν τα παραμύθια δεν τον λέγαν και τον ξαναλέγαν, έτσι επίμονα, Ισκαντέρ και ξανά Ισκαντέρ, και δεν ορκίζονταν, πάππου προς πάππου, πως ναι, δικός τους ήτανε ο Ισκαντέρ εκείνος, ο Αλέξανδρος αυτός, ο μέγιστος της ιστορίας του κόσμου κατακτητής, δικός τους, ολόδικός τους του καθενός τους, νικητής, υπερνικητής, παν-νικητής όλων ακαταγώνιστος κι ανίκητος για πάντα – η δόξα η ίδια τους σ’ όλους τους αιώνες, η ίδια κορυφαία δόξα όλων καθ’ όλων, νικητών όλων και τροπαιούχων όλων χάρη σ’ αυτόν! – αν δεν ήταν όλ’ αυτά τα τόσο επιβεβαιωτικά, πως δε θάτανε παραμύθι;.. Απλό, τερατώδες, απίστευτο στην υπερβατική του απολυτότητα παραμύθι της Ανατολής!..
Κι όμως δεν ήτανε!.. Αλήθεια ήτανε!..
Και αυτό είναι το εξωφρενικό, το φανταστικό ίσα-ίσα: που ήταν αλήθεια – όσο «ασύλληπτο» κι αν έμοιαζε ψέμα!..
Κ’ είναι μια παράξενη – σχεδόν σημαδιακή – αντιστοιχία: Με μιαν απίστευτη φαντασία του ηρωικού, το Δον Κιχώτη, που γελοιοποιεί και γελοιοποιείται, δεινά και τραγικώτατα, τινάζεται όξω από το μαύρο του εαυτό της αβυσσαλέας εσωστρέφειας ο ευρωπαϊκός μεσαίωνας και ορμάει πλησίστιος στο ρεαλισμό των σύγχρονων καιρών της Δύσης και του Νέου Κόσμου, που ακόμα μας κρατεί – και ποιος ξέρει πόσο θα κρατάει το είδος – μακρυά από κάθε όνειρο, Μύθο και ήρωα. Ενώ με τον Αλέξανδρο, της πιο γενναίας κι ορμητικής, συναρπαστικής των πάντων εξωστρέφειας, η Ελληνική Αρχαιότητα εκπνέει παραδίνοντας την πιο εμπνευστική και δημιουργική βεβαιότητα στην τραγική ανθρωπότητα: πως τα’ όνειρο κι ο Μύθος, ο ήρωας κ’ η πραγμάτωση των πιο απόλυτων ιδανικών είναι δυνατή! – να: Αν είναι κανείς Μεγαλέξαντρος! Αν δε νοιάζεται, και πηδάει μόνος μες στα φρούρια των Μαλλών! Αν μέρες και μέρες καλπασμού ξέφρενου προπορεύεται του όποιου στρατού του – όσο «πιστού» ή άξαφνα και «λιπόψυχου»! Πως το ιδανικό υπάρχει δηλαδή – αυτό φωνάζει ο Αλέξανδρος στην ιστορία του κόσμου – και μπορεί κανείς να το πιάσει στα χέρια του, σπαρταριστό, δικό του, ολοζώντανο! – αυτό το θεότρελλο μπορεί να πει κανείς βεβαιώνει ο Αλέξανδρος, ο βασιλιάς Αλέξανδρος, που πάντα ζει! ποτέ δεν πεθαίνει! της αδερφής του Γοργόνας, όλων των θαλασσών κάθε πάλης στον κόσμο με ιδανικό, τούτο φωνάζει κ’ επαληθεύει: πως ο Μύθος υπάρχει, ο Μύθος κινεί, ο Μύθος πάντα πραγματώνει ό,τι γενναίο στην ιστορία του κόσμου, ο Μύθος οργανώνει και το ρεαλιστικό, και το εξ’ αντικειμένου, και το κάνει ν’ αλλάξει, να γίνει όργανο μεταβολής, να μεταλλάξει εαυτό και ν’ αναρρυθμίσει τον κόσμο σε κόσμον άλλο! Πάντα Μύθος! Και ποτέ τίποτα δεν κουνιέται χωρίς αυτόν, κι ας μοιάζει οσοδήποτε «φάντασμα» τάχ’ αυτός, «ανυπόστατος» τάχ’ αυτός , «ιδεαλισμός» άπραγος κι ανήμπορος να πλάσει κόσμο τάχ’ αυτός!..
Το μήνυμα είναι λοιπόν ακριβώς: μήνυμα αισιοδοξίας!
Μήνυμα ονείρου!
Πως ναι, ο άνθρωπος μπορεί να εξαρθεί και πέραν του κόσμου, πέραν της Άρκτου και της οικουμένης σχεδόν απάσης (και να που έφτασε σήμερα!), καθώς το οιωνίζονταν έτσι παράξενα κ’ υποβλητικά ο Αισχίνης, ας ήτανε «πληρωμένος» ο μεγάλος ρήτωρ, ναι! Πληρωμένος; Μα μεγάλος ρήτωρ, γι’ αυτό και μεγάλος συλλήπτωρ του καιρού του, με το Μεγαλέξαντρο στα πέρατα (κι όξω κι απ’ τα πέρατα) του άξαφνα τόσο διευρυνόμενου, τόσο διατεινόμενου (ως το δικό μας) κόσμου και λόγου του!..

(Εισαγωγή στη μετάφραση της Ιστορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου του Johnann Gustav Droysen από τον αείμνηστο Ρένο Αποστολίδη)


#emo attacks
  • Μέχρι και επίδομα ενοικίου στο Κολωνάκι: εκεί κατάντησαν τη χώρα οι προηγούμενοι
  • Εκεχειρία 30 ημερών στη Συρία: για ανθρωπιστικούς λόγους, δηλαδή γιατί έχει χαθεί η μπάλα
  • Μείωση φόρων μακροπρόθεσμα, γείωση βραχυπρόθεσμα
  • Kαλώς μας αναβάθμισε η Moody’s, αλλά το θέμα είναι να μας αναβαθμίσουν και τα Goody’s
  • Δεν είναι πρόσωπο ο Π.Κ. Πρόκειται για τον Ποινικό Κώδικα σε κωδική ονομασία
  • ΑΕΚ αήττητη και στη στέπα, Μανόλο γιατί έβγαλες Λάζαρο και Μπακασέτα;