• emo.gr
  • Χρονογράφημα
  • Το παλιό τρανζιστοράκι
Το παλιό τρανζιστοράκι

Τελικά όσα περισσότερα ζόρια τραβά κάποιος στη ζωή του, τόσο αυξάνει τη μεγαλοσύνη του. Και είναι ευγνώμων και για τα λίγα. Και για τα ελάχιστα. Και για το τίποτα. Και για λιγότερο από το τίποτα.

Βγαίνει τις νύχτες. Μόνο. Παρέα με αυτούς που σουλατσάρουν για ένα ποτό. Συλλέκτες νυχτερινών εμπειριών αυτοί.  Μαζί και με όσους κάνουν ένα βραδινό περίπατο στην πόλη, με αυτούς που βγάζουν το σκύλο τους να ξαλαφρώσει, που βαριεστημένα εκτελούν την τελευταία αγγαρεία της ημέρας.

Για αυτόν όμως είναι ώρα δουλειάς. Με ένα ραβδί, ψάχνει στους κάδους απορριμάτων για κάποιο μετάλλο. Δεν σέρνει καροτσάκι, έχει όμως τσάντες μαζί του. Επισήμως ονομάζεται ρακοσυλλέκτης. Ανεπισήμως, αφορά την αθέατη πλευρά μιας κοινωνίας που συνήθισε να βλέπει ανθρώπους κάθε εθνικότητας να ψάχνουν στα σκουπίδια της. Ψηλός, λιπόσαρκος ο ήρωας μας, δεν υπάρχει αμφιβολία για την εθνικότητά του.

Με αυτούς επισήμως δεν ασχολείται κανείς ποτέ. Μόνο αν θελήσουν να τερματίσουν τη ζωή τους γίνονται είδηση. Στις ράγες του Μετρό, για να ταλαιπωρήσουν το επιβατικό κοινό.

Δεν θα τους βρούμε σε καμία λίστα, πλην αυτής του Ληξιαρχείου. Κι έτσι συνήθισαν. Τους βλέπουμε, αλλά δεν τους κοιτάμε. Αποστρέφουν το βλέμμα έτσι και διασταυρωθεί με περαστικό, δεν ενοχλούν, δεν κάνουν φασαρία, ούτε κλείνουν τους δρόμους. Άραγε έχουν αυτοί οι άνθρωποι “αιτήματα”. Θα τα ψελλίσουν ποτέ;

Ο ήρωας μας όμως έχει βρει έναν μοναδικό τρόπο να εκφράζεται. Ένα ασημί παμπάλαιο τρανζιστοράκι -από αυτά που δεν βρίσκεις πια στο εμπόριο- του κάνει συντροφιά, στην άχαρη δουλειά του. Έχει μόνο ραδιόφωνο.Το κρατά ως κάτι πολύτιμο. Μοναδικό. Ακούει μόνο λαϊκά. Βαριά. Ασήκωτα. Αντρικά. Καζαντζίδη και Αγγελόπουλο. Μόνο. Εμπλοκή.

Οι καημοί να ξεχειλίζουν. Ποιος ξέρει τι ζόρια (και πόσα) περνάει. Τι “δώρα” να του έκανε η ζωή στις έξι ή επτά δεκαετίες της ζωής του. Μπορεί να είναι και μικρότερος, γερασμένος πρόωρα. Τι σημασία έχει όμως; Κανείς δεν θέλει να ξέρει. Όλοι τον αγνοούν. Μια ψηλόλιγνη σκιά που ψάχνει στα σκουπίδια. Μόνο το τρανζιστοράκι μαρτυρά την παρουσία του.

Απόψε απομακρύνθηκε με το άσμα  …”και καλή τύχη, όπου κι αν πας”. Καλή του τύχη λοιπόν. Κρίμα που δεν θα το διαβάσει ποτέ αυτό το μικρό κομμάτι, του οποίου αποτελεί την πηγή έμπνευσης. Μπορεί και να του άρεσε, ίσως και να χαμογελούσε, καθώς είναι εντελώς ανέκφραστος. Στις στατιστικές κατατάσσεται στους ψηφιακά αναλφάβητους και στους μη έχοντες ευρυζωνική πρόσβαση.

Αλήθεια, είδατε ποτέ ένα νούμερο για τους ρακοσυλλέκτες; Πόσοι είναι έστω; Δεν θα βρείτε. Οι ιθύνοντες, οι εταιρείες, η ίδια η Πολιτεία θέλουν άλλα στατιστικά στοιχεία. Δεν ασχολούνται με την αθέατη πλευρά του φεγγαριού.

Τελικά όσα περισσότερα ζόρια τραβά κάποιος στη ζωή του, τόσο αυξάνει τη μεγαλοσύνη του. Και είναι ευγνώμων και για τα λίγα. Και για τα ελάχιστα. Και για το τίποτα. Και για λιγότερο από το τίποτα.

Αυτός που ζει σαν σκιά,  που όταν φύγει μάλλον δεν θα λείψει σε κανέναν. Κανένας και καμία δεν θα ποστάρει τίποτα γι΄αυτόν και ας είναι ένας αληθινός μαχητής της ζωής.

 


#emo attacks
  • Όσο εσείς κορίτσια βγάζετε σέλφι, η άλλη στο Σουδάν παντρεύεται για 500 γελάδες, τρία ΙΧ και 10 χιλιάδες δολάρια
  • Πέφτουν οι τραπεζικές μετοχές και τώρα περιμένουμε τη σύνδεση της πτώσης με το άνοιγμα κάποιων λογαριασμών
  • “Από τους Καρπετοπανούτσους στους Πανουτσοτατσόπουλους” θα πουν όλοι οι Νικολοαλέφαντοι
  • Συνταξιούχος με κάργα μαλλί, χωρίς ούτε μία άσπρη τρίχα, διεκδικεί τα αναδρομικά για να συνεχίσει τη θεραπεία με το ελιξίριο νεότητας
  • Στο πλαίσιο της θρησκευτικής ουδετερότητας προσελήφθη ο Άγγελος Αναστασιάδης στην Εθνική
  • Ρωτάνε τον κοσμάκη που κοιτά να βγάλει το μήνα “πως βλέπετε την τάδε υποψηφιότητα, πως βλέπετε τη δείνα”