• emo.gr
  • Emotive
  • Μεγάλα σουξέ του ελληνικού τραγουδιού που σήμερα θα κόβονταν ως σεξιστικά
Μεγάλα σουξέ του ελληνικού τραγουδιού που σήμερα θα κόβονταν ως σεξιστικά

Όμως υπήρχε μια μπρoυταλιτέ, μια ανδρική κυριαρχία, μια σαφής υποτίμηση του γυναικείου φύλου, ευκρινής σε πολλά άσματα του περασμένου αιώνος

Όποιος δεν έχει ακούσει την ατάκα «δε γράφονται τέτοια τραγούδια σήμερα, τέτοιοι στίχοι», μάλλον έλειπε είκοσι χρόνια στο Ώκλαντ στην κοντινή Νέα Ζηλανδία.

Όμως υπήρχε μια μπρoυταλιτέ, μια ανδρική κυριαρχία, μια σαφής υποτίμηση του γυναικείου φύλου, ευκρινής σε πολλά άσματα του περασμένου αιώνος.

Εννοείται πως η διαφήμιση του Λούλη θα έπαιζε κανονικά, σφήνα ανάμεσα στον Καρνέισον που σώζει τη Λόλα (ποτέ το αντίστροφο) και στο συμπυκνωμένο ζαχαρούχο γάλα κάποιας βλαχάρας.

Είναι στίχοι που σαφώς και δεν προωθούν την ισότητα μεταξύ των δύο φύλων κι έτσι μοιραία σήμερα θα κόβονταν πριν βγουν στο youtube.

Σταχυολογούμε κάποια από αυτά:

Μωρό μου φάλτσο: αγαπησιάρικο, αλλά προωθεί την ιδέα μιας πανέμορφης κοπέλας που όταν τραγουδά περίπου γκαρίζει. Κόβεται ήδη από τον τίτλο όπως και το αμιγώς σεξιστικό προκαλείς σου το λέω προκαλείς, κι από φίλο αν στριμωχτείς, ξαφνικά μην εκπλαγείς.

Τιτι ε τιτι τιτι ετι ε τι: ένα μεγάλο σουξέ των 90ς, που όμως παρουσιάζει τις γυναίκες σαν όντα που αφήνουν απορίες και κυρίως ερωτηματικά.

Θα μου κλείσεις το σπίτι, με έχεις κάνει αλήτη: δηλαδή ρε μεγάλε αυτή φταίει για όλα, η δική σου κούτρα δεν κατεβάζει ψείρες;

Άννα, δεν ήμουνα εγώ για αεροπλάνα: και σου φταίει η Άννα ρε κακόμοιρε, ή εσύ που πάντα τα κάνεις όλα πουτάν@;

Νάι, νάι (κόκκινο πανί η ζήλεια), σε ζηλεύω, σε αγαπάω και για σένα τραγουδάω: την πνίγεις αδερφέ, την ακυρώνεις, μέχρι και τα νάι νάι εσύ τα κάνεις με ζιγκ ζαγκ.

Πιο χαμηλά, πιο χαμηλά πιο χαμηλά (εκεί που καίγομαι πολύ): μια κατηγορία μόνο του, παρουσιάζει τη γυναίκα ως αυτόκλητο σκεύος ηδονής.

beautiful-woman-shorts-high-heels

Μελισσούλα-μελισσάκι πήγες σε άλλο λουλουδάκι: δηλαδή ο μελισσούλος είναι πάντα κύριος, μονογαμικός, σπαθί,τύπος και υπογραμμός; δεν κάνει τσιριτσάντζουλες;

Με δύο μαρμάρινα φιλιά και πέτρα τώρα την καρδιά σου λέω αντίο γεια χαρά: ναι, υπήρχαν κάποτε τόσο σκληροί καριόληδες, που έφευγαν στην ψύχρα, χωρίς να συζητήσουν το μέλλον της σχέσης τους, εν όψει μιλλένιουμ, ένταξης στο ευρώ και ευοίωνων προοπτικών της ελληνικής οικονομίας.

Της κορμάρας σου ο μύθος , μου χαλάρωσε το ήθος: πάλι το κορίτσι φταίει ρε μπαγλαμά; πόσο σκληρό ήταν το ήθος σου δηλαδή;

Κια πάνω από όλα το επικό, το Νο1:

Στο πρώτο χτύπημα σβήνω τα φώτα, δεύτερο χτύπημα είμαι στην πόρτα, στο τρίτο χτύπημα η πόρτα ανοίγει, μην επιμένεις έχω φύγει: είναι μια κλασική σκηνή ενδοοικογενειακής βίας, αλλά μπερδεύει το ότι σβήνει τα φώτα.

Τι εννοείς Βίρνα πως μιλά για τηλέρωνο και όχι χαστούκια;

Τέλος πάντων, μιας και για να γράψω το άρθρο άκουσα όχι μόνο όλα τα κομμάτια που αναφέρω, αλλά και πολλά περισσότερα, με ένα χαμόγελο καρφιτσωμένο ως τα αυτιά, όντως τέτοια τραγούδια δε γράφονται σήμερα…

 


#emo attacks
  • Στην Επιτροπή του ΄21 έμειναν 20 κι ως τον Μάρτιο μονάδα
  • Άνοιξαν τα καφέ, τα μπαρ, οι ουρανοί και αναδρομικά οι θυρίδες από το 2015
  • Επειδή χαλαρώσατε με τον κορωνοϊό της Ανατολικής Ουχάν, επανέρχεται στη μόδα ο ιός του Δυτικού Νείλου
  • Επιστροφή στην κανονικότητα: οι πόλοι της γης παίζει να αντιστραφούν, ούτε που θα καταλάβουμε το δεύτερο κύμα της πανδημίας