• emo.gr
  • Ιστορία
  • Η πιο μαύρη σελίδα της μητέρας των Επαναστάσεων
Η πιο μαύρη σελίδα της μητέρας των Επαναστάσεων

Η ατάκα του Αδιάφθορου :«η μαλθακότητα προς τους προδότες θα μας καταστρέψει όλους»

Η πιο μαύρη σελίδα της μητέρας των Επαναστάσεων είναι το δίχως άλλο η περίοδος της Τρομοκρατίας, που τοποθετείται χρονικά μέσα σε ένα έτοςQ 28 Ιουλίου 1793 – 28 Ιουλίου 1794.

Οι κοινωνικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις που επέφερε η Γαλλική επανάσταση, το δικαίωμα στην ιδιοκτησία μεταξύ άλλων και μια εκπληκτική αναδιοργάνωση του στρατού, που πήγαινε από νίκη σε νίκη κατά Άγγλων, Πρώσων και Αυστριακών

Για να μην υπάρξει κανένα πισωγύρισμα  (μακροπρόθεσμα δεν απεφεύχθη, η Γαλλία του 1815 έμοιαζε πολύ με τη Γαλλία του 1789) οι ηγέτες της Επανάστασης επέλεξαν μια στυγνή, αιματηρή δικτατορία, που έκανε καριέρα με το επικό ως «Βασιλεία του Τρόμου».

Στις 17 Σεπτεμβρίου 1793 ψηφίστηκε ο «Νόμος περί υπόπτων», που «μεριμνούσε» για την άμεση σύλληψη και άμεση δίκη οποιουδήποτε θεωρούνταν αντίθετος προς την Επανάσταση.
Στην περίοδο της κυριαρχίας του Ροβεσπιέρου επικρατούσε απόλυτη Τρομοκρατία, στηριζόμενη στα Επαναστατικά Δικαστήρια και στην περίφημη Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας.

Παρότι, λόγω της προσωπικής του εντιμότητας και του αδέκαστου χαρακτήρα του, είχε επονομασθεί από τους ομοϊδεάτες του Αδιάφθορος, δε δίστασε για την εδραίωση του καθεστώτος του, να στέλνει καθημερινά μέσω του Επαναστατικού Δικαστηρίου στη λαιμητόμο κατά δεκάδες και εκατοντάδες Γάλλους πολίτες αντιφρονούντες, βασιλόφρονες, μετριοπαθείς, αναρχικούς, κλέφτες, ύποπτους, άνδρες, γυναίκες, ακόμη και παιδιά καταδικασθέντες με συνοπτικές διαδικασίες.
Η αγαπημένη ατάκα του Μαξιμιλιανού Ροβεσπιέρου ήταν, «η μαλθακότητα προς τους προδότες θα μας καταστρέψει όλους». Ο Ροβεσπιέρος ήταν ο εγκέφαλος της «βασιλείας» του τρόμου. Ήταν ο αρχηγός της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας, της εκτελεστικής επιτροπής της Εθνοσυνέλευσης και ο πιο ισχυρός άνδρας της Γαλλίας εκείνη την εποχή
Πρώτα πέρασαν από τη γκιλοτίνα οι μετριοπαθείς Γιρονδίνοι (Οκτώβριος 1793) και στη συνέχεια άλλοι πολιτικοί, θεωρούμενοι ως ακραίοι, όπως και τεράστιος αριθμός στρατιωτικών και ευγενών.
Δεν γλίτωσαν ούτε παλιοί δημοκρατικοί, όπως  ο Ντιμουλέν, ο ίδιος ο Νταντόν (που έσωσε την επανάσταση την κρίσιμη στιγμή ζητώντας «τόλμη, περισσότερη τόλμη» όταν πρότεινε το τέλος της τρομοκρατίας μέσα στην εθνοσυνέλευση και ήταν το επόμενο θύμα, και πολλοί άλλοι.

rkos_sfairistiriou
(Πίνακας του Νταβίντ: όλα ξεκίνησαν από τον όρκο του Σφαιριστηρίου τον Ιούνιο του 1789, που άπαντες συμφώνησαν να μη διαλυθούν, αν δεν προκύψει Σύνταγμα)


Τον Οκτώβριο η επαναστατημένη
 Λυών ανακαταλαμβάνεται από τα στρατεύματα της Επανάστασης (εμφανίζεται στο προσκήνιο δυναμικά ο Ναπολέων Βοναπάρτης, στρατηγός ήδη)  και 2.000 άνθρωποι θανατώνονται, τα μέγαρα της πόλης κατεδαφίζονται και ο  Μπαρέρ (Barère) γράφει στην Συνέλευση : «Η Λυών έκανε πόλεμο στην ελευθερία, η Λυών δεν υπάρχει πια». Η Λυών μετονομάζευαι σε Ville-Affranchie (Ελεύθερη πόλη). Τον Νοέμβριο αρχίζουν οι «Πνιγμοί της Νάντης» (Noyades de Nantes).

ιλιάδες ύποπτοι ως αντεπαναστάτες πνίγονται στον Λίγηρα.  Το Δεκέμβριο τα στρατεύματα της Συμβατικής συντρίβουν τους αντάρτες  της Βανδέας στο Σαβεναί. Έξι χιλιάδες αιχμάλωτοι εκτελούνται.
Από τον Απρίλιο του 1794, και έως τον Ιούλιο, η κατάσταση ξεφεύγει από κάθε έλεγχο. Με το νόμο της 10ης Ιουνίου του 1794 έγινε το ανήκουστο και τόσο αντιφατικό για αστική επανάσταση: α
φαιρέθηκε από τους κατηγορουμένους το δικαίωμα της υπεράσπισης, προκρίνοντας ως πρόσχημα την κρισιμότητα των στιγμών . Το Επαναστατικό Δικαστήριο διέταξε τις εκτελέσεις 2.400 ανθρώπων στο Παρίσι μόνο τον Ιούλιο του 1794.
Το τρίμηνο αυτό πήρε δίκαια το όνομα «
Μεγάλη Τρομοκρατία» και στιγμάτισε ανεπανόρθωτα την Επανάσταση, Μέσα στο χάος που επικρατούσε κανένας δεν ήξερε αν θα ήταν το επόμενο θύμα στη γκιλοτίνα, μέσα σε ένα περιβάλλον μηχανορραφιών, συκοφαντιών και πολιτικής ίντριγκας. Ο τρόμος είχε απλωθεί για τα καλά πάνω από τη γαλλική πρωτεύουσα.
Υπολογίζεται ότι μόνο σε αυτή την περίοδο έχασαν τη ζωή τους πάνω από 35.000 άτομα.

Τελικά η τρομοκρατία του Ροβεσπιέρου τερματίστηκε με τον αποκεφαλισμό του στις 27 Ιουλίου του 1794 . Μαζί του εκτελέστηκαν και οι στενοί του συνεργάτες, όπως ο Σαιν-Ζυστ, ο Κουτόν, ο αδελφός του και άλλοι.

Η αδυσώπητη και χωρίς έλεος τρομοκρατία της Επιτροπής κοινής Σωτηρίας, αναμφίβολα πέτυχε το διακηρυγμένο σκοπό της, που ήταν να σώσει τη Γαλλία από τον εχθρικό συνασπισμό των ευρωπαϊκών κρατών.

Το αντίτιμο σε ανθρώπινες ζωές ήταν τεράστιο και είναι βέβαιο πως όπως και σε όλες τις Επαναστάσεις που εμπνεύστηκαν από τη γαλλική και ακολούθησαν, δεν έλειψαν ποτέ οι αυθαιρεσίες, η βία για τη βία, το ποτάμι αίματος, τα αθώα θύματα.

Ίσως είναι χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης σε οριακές καταστάσεις, ίσως πάλι να είναι το αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης εξουσίας, σαν αυτή του Βασιλιά που η Επανάσταση ορκίστηκε να καταλύσει.

 

  • Εντυπωσιασμένος
  • Χαρούμενος
  • Απογοητευμένος
  • Θυμωμένος
  • Βαρετό
  • Φοβισμένος

#emo attacks
  • Οι ζημιές στην Εύβοια είναι πάνω στη θάλασσα να ξέρετε. Η φωτιά σβήνει στην παραλία, το ορμητικό νερό παίρνει τα βουνά
  • Στην Πολωνία ζουν τη δική τους βερσιόν του «βασικού μετόχου». Υπερισχύει το εθνικό δίκαιο έναντι του κοινοτικού και άλλα παραμύθια.
  • Αφού δεν είπε ο αρμόδιος «η πλημμύρα διώχνει την αρμύρα», πάλι καλά
  • Εκατόμβη νεκρών ξανά στο Αφγανιστάν: είναι σίγουροι πως οι Δυτικοί δεν ήταν μια κάποια λύσις;