• emo.gr
  • Λογοτεχνία
  • Ένα μυθιστόρημα για να (ξανα)διαβάσουμε: “Ο γιος του δάσκαλου”
Ένα μυθιστόρημα για να (ξανα)διαβάσουμε: “Ο γιος του δάσκαλου”

Για όποιον «αντέχει» Ξανθούλη
Για τους «αμύητους» δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη…

Καλές οι ταινίες, οι σειρές του Νέτφλιξ και οι επιλογές της καλωδιακής, αλλά σαν τον καλό βιβλίο δεν έχει.

Από το πληθωρικό τίποτα της προ κορωνοϊού εποχής έως το λίγο που καταντά καμιά φορά ελάχιστο μέσα στην καραντίνα, προσπαθώντας να αποδράσουμε νοητά από το «βαρύ κλίμα μιας μίζερης Αθήνας», παραμένουμε πιστοί στις συμπάθειες μας: (ξανα)διαβάζουμε Γιάννη Ξανθούλη και το μυθιστόρημα με τίτλο «ο γιος του δάσκαλου».

Θα το επιλέγαμε έστω κι αν ο τίτλος ήταν «ο γιος του Καραγκούνη» ή του Σπανούλη, καθώς ιδίως από την εποχή του «Θείου Τάκη» ο Ξανθούλης μεγαλουργεί λογοτεχνικά. Η ταπεινή μας άποψη είναι πως πρόκειται για τον μεγαλύτερο εν ζωή Έλληνα συγγραφέα.

Με τον θάνατο -όπως πάντα-σε πρώτο πλάνο, με τις απώλειες και το παρελθόν της ελληνικής επαρχίας φόντο, το χρόνο να μετρά σε Ολυμπιάδες, στήνεται ένα σκηνικό όπου θέμα και θύμα γίνεται  ο μεγάλος γιος ενός τυπικού δάσκαλου της δεκαετίας του ’60.

Αυτόχειρας στο φανταρικό του, κατά τη διάρκεια ενός ακόμη διαδοχικού γερμανικού νούμερου (2-4) προδομένος από τους –εξ απαλών ονύχων- κολλητούς του λοχίες που τον εξευτέλιζαν με κάθε ευκαιρία, δεν άντεξε την απόρριψη.

Παρά το γεγονός ότι εξακολούθησε να ζει στο μυαλό οικείων και μη για δεκαετίες, η αυτοκτονία του δεν είχε κανένα σοβαρό αντίκτυπο στις τακτοποιημένες ζωές τους, μέχρι να έλθει μια καλοκαιρινή μπόρα.

Ο γαλλοσπουδαγμένος μικρότερος αδελφός χώνεται σε ένα βιβλιοπωλείο και ανακαλύπτει την ιστορία του «άλλου» τυπωμένη σε ένα μυθιστόρημα αγνώστου συγγραφέως, σε μια έκδοση ιδίοις εξόδοις, μόλις τριακοσίων αντιτύπων.

Ο Ξανθούλης θα ξαφνιάσει τον αναγνώστη ακόμη μια φορά με την πλοκή,  τις ακούσιες και κοφτερές διαδρομές με το παρελθόν, με τη νέμεση που η μοίρα επιφυλάσσει, για τους ηθικούς αυτουργούς μιας «ακατανόητης» αυτοκτονίας.

Οι αναμνήσεις ανακατεμένα κουβάρια έρχονται στο προσκήνιο, υπό το άπλετο φως των δεδομένων που φέρνει στη ζωή του μοναχικού ήρωα το μυθιστόρημα «Γεια σας παιδιά». Παγίδα γραμμένη στο οπισθόφυλλο.

Ο  συγγραφέας θα κινηθεί για ακόμη μία φορά πάνω στον άξονα του απροσδόκητου θανάτου, των δεσμών (στην κυριολεξία) αίματος, αλλά και της Αθήνας των εκατοντάδων χιλιάδων θυμωμένων ανθρώπων, της  «ξεχασμένης επαρχίας» που όλο και κάποιος «άνεμος» μας γυρνά σε αυτή και θα δώσει ένα πλήρες, ένα άρτιο κείμενο.

Με τις εμμονές, τις ιδεοληψίες και την πεσιμιστική οπτική του, θα δώσει ένα αφήγημα με γεύσεις και πρόσωπα σε καταστάσεις οριακές.

Ο ήρωας του, ο μικρός γιος του δάσκαλου, αφηγητής μιας παρηκμασμένης χώρας, ολίγον καταθλιπτικός και απόμακρος, θα συνθέσει με πειστικότητα τον Νεοέλληνα της κρίσης.

Ο ίδιος ο δάσκαλος, σκηνοθέτης του μέλλοντος όχι μόνο των τέκνων του, αλλά και των αγαπημένων του μαθητών, δεν θα βιώσει και δεν θα ανακαλύψει την παταγώδη αποτυχία του αμφιλεγόμενου εγχειρήματος του.

Ο «τρελός του χωριού», κάτι σαν φωνή από το υποσυνείδητο θα γίνει ο καταλύτης για να κλείσει ο κύκλος του αίματος…

Για όποιον «αντέχει» Ξανθούλη, το συστήνουμε ανεπιφύλακτα.

Για τους «αμύητους» δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη.

Αν δείτε να σας παίρνει από κάτω δείτε καμιά κωμωδία να ισιώσετε.


#emo attacks
  • Ωραία κίνηση το 50% του μισθού στον κορωνοϊό, το τέλειο θα ήταν να αγοράζαμε όλοι δύο μήνες με το 100% του μισθού, να πιάναμε κατευθείαν Ιούνιο
  • Ανέπαφες οι συναλλαγές έως 50 ευρώ. Μετά βάζεις PIN και αίσθημα
  • Ούτε μια εκπομπή “Goodmorning Ουχάν” δε θα βγει στον αέρα;
  • Στην περίπτωση έξι, άθληση/φυσική ευεξία, ανά ζεύγη και με απόσταση 1,5 μέτρου, συμπεριλαμβάνονται και οι παράνομοι δεσμοί;