Το βαθύ κράτος και τα λόγια του παπά

είναι πολλά αυτά που είναι του εικοστού αιώνα και όχι μόνο δεν αλλάζουν, δε φθείρονται από το χρόνο, αλλά εξελίσσονται κιόλας. Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα:

όταν η διαχρονικότητα υπερέχει των στιγμιαίων εντυπώσεων

“Ρε ξέρεις ποιος είμαι εγώ;”
“Φιλαράκι δε θέλεις να μπλέξεις, άκουσε με”
“Μήπως είσαι αντιαναπτυξιακός;”

μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας ζωγράφος ένας παπάς και ένας εργάτης. Κερδίζει όμως γρήγορα τον θεατή με την πλοκή, τις ανατροπές και τα πολλά σκοτεινά πρόσωπα που περιβάλλουν τον πρωταγωνιστή.

Πιγκουίνοι στη Γροιλανδία;
Γιατί όχι ξενέρωτοι;
Γιατί χαλάτε το όραμα του ηγέτη.
Μπορεί να βάλει και λιοντάρια άμα θέλει.