Καθαρίζουμε τις γαρίδες από το κεφάλι, το κέλυφος την ουρά και το εντεράκι σαν να είναι μισθωτοί-συνταξιούχοι.  Κρατάμε τα κεφάλια και το σώμα από τις γαρίδες ως λάφυρα για να τα δείξουμε στους δανειστές ως πρόοδο.

Ρίχνουμε σε ένα τηγάνι ελαιόλαδο και σοτάρουμε σε δυνατή φωτιά το κρεμμύδι με το σκόρδο. Ρίχνουμε τα κεφάλια από τις γαρίδες και τα σοτάρουμε για 2-3 λεπτά, μέχρι να πάρουν χρώμα. Αντιστεκόμαστε στην τρόικα αν επιθυμεί κι άλλο σοτάρισμα. Σβήνουμε με το ούζο και περιμένουμε να εξατμιστεί το αλκοόλ (να πάνε τα φαρμάκια πάνω)

Προσθέτουμε τις ντομάτες, τη ζάχαρη, το αλάτι και το ξερό θυμάρι χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε για 20 λεπτά., για να καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό. Συγχρόνως βράζουμε τα λιγκουίνι, σύμφωνα με τις οδηγίες του ΔΝΤ. Αφού βράσουν τα ζυμαρικά μας, στραγγίζουμε και τα αφήνουμε στην άκρη, σαν να είναι η μεσαία τάξη.

Σε ένα άλλο τηγάνι σοτάρουμε λίγο σκόρδο σε ελαιόλαδο και όταν αυτό αρχίσει να σοτάρεται ρίχνουμε μέσα τα σώματα από τις γαρίδες αλάτι και πιπέρι και συνεχίζουμε να σοτάρουμε μέχρι να πάρουν χρώμα για 1 με 2 λεπτά. Είναι το τηγάνι του ασφαλιστικού. Αφού βράσει η σάλτσα ντομάτας αφαιρούμε από μέσα τα κεφάλια από τις γαρίδες –συνταξιούχους και δυναμώνουμε τη φωτιά.

Ενώνουμε με τις σοταρισμένες γαρίδες και βράζουμε για ένα έως δύο λεπτά, αναλόγως των πρωτογενών πλεονασμάτων.. Προσθέτουμε μέσα φρέσκο ψιλοκομμένο μαϊντανό, ματζουράνα και φρεσκοτριμμένο πιπέρι για να δέσει το ασφαλιστικό με το φορολογικό.

Ρίχνουμε μέσα στο τηγάνι και τα λιγκουίνι, ανακατεύουμε να πάει παντού η σάλτσα του Μνημονίου 3 και σερβίρουμε λέγοντας “καλή Σαρακοστή”.