Πόσες ερωτήσεις κρύβει ανά εικοσιτετράωρο το μυαλό μιας γυναίκας; Πόσες είναι πραγματικά χρήσιμες και πόσες αληθινό χάσιμο χρόνου και ενέργειας;

Πάμε λοιπόν!

Τι καιρό θα κάνει σήμερα;

Να φορέσω φούστα ή παντελόνι; (ερώτημα που γίνεται πιο σύνθετο τις “δύσκολες”μέρες)

Ποιός αριθμός ήταν αυτός που έκανε αναπάντητη το βράδυ στον Τάκη; (πως και γιατί, όλα στο φως τώρα!)

Τελικά παντελόνι θα βάλω! Ομπρέλα πήρα μαζί;

Το παιχνίδι των ερωτήσεων στο μυαλό μας συνεχίζεται ασταμάτητα! Μπαίνοντας στο μετρό ο βομβαρδισμός συνεχίζεται…

Η διπλανή στο μετρό, με ροζ φόρεμα, λεοπάρ νύχι και ξανθό μισοχτενισμένο μαλλί! Αναρωτιέσαι πως δε βρέθηκε ένας άνθρωπος να της πει: “τι φοράς χριστιανή μου πρωί πρωί  με τη δροσούλα”;

Παρατηρείς τον άλλο απέναντι σου να σε κοιτάει στο στήθος. Τι με κοιτάει το λιγούρι μωρέ;

Φοράει βέρα! Είναι και παντρεμένος! Πώς να ΄ναι η γυναίκα του άραγε και τί στο καλό του βρήκε;

Φτάνεις στο γραφειο τρέχοντας!

Λές να με κρατήσουνε καμιά υπερωρία; Από πού να παραγγείλω μεσημεριανό; Τι να μαγειρέψω πάλι σήμερα το βράδυ;

Το ρεύμα ήρθε; Έναντι ή εξοφλητικός; Να γινόταν καμιά διακοπή ρεύματος στη δουλειά  να μας έδιωχναν για σήμερα! Πού θα πήγαινα για ψώνια και καφέ; Η Δέσποινα δουλεύει σήμερα; Θα μπορούσε να έρθει μαζί μου;

Τόσες μα τόσες ερωτήσεις γυρνούν στο κεφάλι μας κ οι άντρες αναρωτιούνται γιατί μιλάμε τόσο πολύ εμείς οι γυναίκες!

Άραγε ο δικός μου άντρας αναρωτιέται;

Το βράδυ κοντοζυγώνει και το ύφος των ερωτήσεων αλλάζει.Είμαι άρκετά επιθυμητή; Μήπως πάχυνα λίγο;  Ταινία ή σεξ; Αυτός θα θέλει; Τα παιδιά τι ώρα θα κοιμηθούν; Θα έχουν τελειώσει τα μαθήματα μέχρι να γυρίσω ή θα καταπιώ κάθε μου επιθυμία ως συνήθως;

Τις κουρτίνες βυσσινί ποιός με υποχρέωσε να τις αγοράσω; Ποιος θα στρώσει χαλιά τώρα που ήρθε το Σαββατοκύριακο;Πού ειναι η βυσσινί τσάντα μου τώρα που το θυμήθηκα;

Ίσως εμάς τις γυναίκες μας κατευθύνουν οι ορμόνες μας. Ίσως τα συναισθήματα μας. Ενδεχομένως  αυτή η πολυπλοκότητα που μας διακρίνει και η τάση μας να έχουμε γνώμη για όλα!

Άραγε οι επίμονες καθημερινές ερωτήσεις μας χρησιμεύουν κάπου; Μας βοηθούν να εξελισσόμαστε ή απλά κουράζουν το νου και πονάνε το μυαλό;

Ερωτήσεις δίχως αύριο! Θα επαναληφθούν, αλλά μοιάζουν τόσο επιτακτικές κάθε φορά!

Σοφία Καράκωστα