Ο ηγέτης Φρανσουά δεν έχει ποτέ χαρτιά μπροστά του!

Εμφανίστηκε ο Ολαντρέου με τις σημειώσεις του, σαν έκπτωτος διαχειριστής πολυκατοικίας που κάνει ταμείο, μπροστά στον τιτάνα Αλέξη, ο οποίος ασφαλώς και δεν έχει κανένα τίποτα μαζί του.

Ο άνθρωπος πήγε να μιλήσει για πολιτική και οράματα (Ευρώπες της καρδιάς μας  και ζωή του μέλλοντος αιώνος αμήν) και έμπλεξε με τους μίζερους και θλιβερούς λογιστές. Πήγε να βρει την Ευρώπη των λαών και βρήκε την ξαδέρφη της, των ελλειμμάτων, της ανεργίας και των χρεών.

Και δεν είναι φιγούρα ότι δεν έχει φάκελο ο Πρωθυπουργός.

Αν εμφανιστεί με χαρτιά δέκα εκατομμύρια Έλληνες και άλλα δέκα της διασποράς θα σκεφτούν ότι άνετα θα μπορούσαν να βρίσκονταν στη θέση του, απλά δεν το επέτρεψαν οι συγκυρίες.

Θα πέσει στα μάτια τους κατευθείαν, πιο γρήγορα και από πεφταστέρι τον Αύγουστο.

Αλλά που να καταλάβουν αυτοί το μεγαλείο και την τέχνη της διπλωματίας. Όταν εμείς μαθαίναμε στους Κινέζους πως να φτιάχνουν πήλινα στρατιωτάκια σε κανονικό μέγεθος, αυτοί νόμιζαν ότι η γη τελειώνει στο Αμβούργο και τη Νορμανδία.

Και κανείς δε γνώριζε τη γλώσσα των Κινέζων. Είναι επομένως σαφές ότι τους γοητεύσαμε. Δύο χιλιάδες διακόσια χρόνια μετά, δεν έχουμε αλλάξει μέθοδο προσέγγισης προς τους άλλους λαούς: βασικά ποντάρουμε στη γοητεία.