Κι αποφάσισαν να βγουν! Τέσσερις γυναίκες μόνες στην αναζήτηση της νυχτερινής διασκέδασης.Η ώρα κανονίστηκε, τα σώματα ντύθηκαν προκλητικά και τα πρόσωπα ζωγραφίστηκαν προσεχτικά.Το αλκοόλ άρχισε να ρέει, η μουσική άρχισε να δίνει στα σώματα ρυθμό και τα βλέμματα άρχισαν να παίζουν.

Γυναίκες θηράματα έναντι  αποφασισμένων κυνηγών ή μάλλον το ανάποδο. «Θύτες» και «θύματα» ως ρόλοι και το θέμα είναι τι έχει προαποφασιστεί, ποια αναζητά άλλοθι  ή απλά ένα γοητευτικό κίνητρο για μια «αρπαχτή»,

Βλέμματα που διασταυρώνονται και γνωριμίες, σώματα που ο χορός φέρνει πιο κοντά. Τόσο κοντά που αρχίζουν να αγγίζονται και σιγά-σιγά να ερεθίζονται.Άραγε θα φύγουν χώρια;

Σα γυναίκες ξέρουμε να προκαλούμε, να ελέγχουμε τη φαντασία και τις ορμές ενός άντρα. Παράλληλα ξέρουμε ότι αν του δώσουμε το κορμί μας  αμέσως, το πιο πιθανό είναι να μην τον ξαναδούμε ποτέ.

Γιατί επιλέγουμε όμως- κάτω από έστω ιδιαίτερες συνθήκες να γινόμαστε εύκολη λεία; Κανένας κυνηγός δεν περηφανεύτηκε επειδή έπιασε ένα θήραμα χωρίς προσπάθεια. Ίσως εκεί κρύβεται κι η αλήθεια τελικά για την επόμενη μέρα των one night stand.

Έφταιγε σίγουρα το αλκοόλ, έφταιγε οπωσδήποτε η μουσική αλλά ποτέ εμείς που υποκύψαμε στη γοητεία ενός αρσενικού. Εμείς που δεχτήκαμε να βάλουμε στον μικρόκοσμο μας έναν άγνωστο να ξεσπλαχνίσει το είναι μας.

Μια απρόσωπη νύχτα μ έναν άγνωστο άντρα σε ένα άγνωστο μέρος με έντονα συναισθήματα πάθους και έντασης. Κι η επόμενη μέρα με την ψυχή μας άδεια να περιμένουμε ένα τηλέφωνό του, αν βρήκαμε βέβαια το θάρρος να του το δώσουμε.

Περίπτωση να βρούμε έτσι τον πρίγκιπα μας δεν υπάρχει. Σε κανέναν πρίγκιπα δεν αρέσει το κοινόχρηστο. Οι πρίγκιπες εκτιμούν το μοναδικό. Αυτό που ξεχωρίζει στο πλήθος. Υποκρινόμαστε ότι αποδεχόμαστε το σεξ μιας βραδιάς ενώ θα προτιμούσαμε τον  έρωτα μέσα σε μια «κανονική» σχέση.

Είναι όμως και εκείνα τα βράδια που δεν χωράνε πουθενά.

Και απλά τα ακολουθούμε κι όπου μας βγάλουν

Σοφία Καρακώστα