Ήταν αναντίρρητα και σχεδόν αποδεδειγμένα ο απόλυτος εκπρόσωπος των επιθυμιών και των δικαίων του λαού, που επί τόσα χρόνια είχε αναίσχυντα εξαπατηθεί από το βάρβαρον εκείνο προκάτοχον καθεστώς, κατά του οποίου είχε μάταια τόσα χρόνια αγωνισθή δια την ελευθερίαν και την επιβίωσίν του. Ο Ελευθερωτής εξήγγειλε ότι είχε ήδη δώση τας απαραιτήτους εντολάς για την εδραίωσιν της δικαιοσύνης και την ορθήν κατανομήν των αγαθών, την εφαρμογήν της τάξεως και την προαγωγήν των γραμμάτων και των τεχνών. Ώστε, όλοι απεσύρθησαν απολύτως ικανοποιημένοι από την μεγάλην πλατείαν, σχολιάζοντες πανευτυχείς τον λόγον του Ελευθερωτού. Μια νέα, συνεπώς, περίοδος ευφορίας και προόδου ήρχιζε.

Από της επομένης κιόλας, όλοι επεδώθησαν εις τα ειρηνικά τους έργα με νέαν δύναμιν και ελπίδας. Απολύτως, εξάλλου, δικαιολογημένα. Και ο Ελευθερωτής κατάκοπος εκάθησε εις το γραφείον του προς διεκπεραίωσιν των υποθέσεων, όταν ο Σύμβουλος Εκπρόσωπος του Λαού μπήκε στο δωμάτιο. Η πληροφορία ήτο φυσικά απλή. Ο πολίτης εκείνος, ο διαφωνήσας εν μέρει εις σημεία τινά του εκφωνηθέντος λόγου, ζητούσε να προβεί σε παρατηρήσεις, και πολύ πιθανόν σε αντιπροτάσεις.

Ο Ελευθερωτής έγειρε σκεπτικός στην πλάτη του καθίσματος, ενώ στα χείλη του φάνηκε εκείνο το χαμόγελο καλοσύνης και ευτυχίας. Η σιγή μέσα εις το κατά τα ειωθώτα πολυτελές γραφείον εκράτησε περισσότερον του κανονικού και το πρόσωπον του Ελευθερωτού εφωτίσθη, αίφνης, από υπέροχον υπερκόσμιον φως όταν, κοιτάζοντας τον Σύμβουλον στα μάτια, είπε με τη γλυκειά αυτή, ήρεμη φωνή, που επρόδιδε επίγνωση των ευθυνών και άμετρον αγάπην δια την Χώραν και τον Λαόν:

– Κρεμάστε τον!

Ο Σύμβουλος έσκυψεν σε βαθιά υπόκλισιν, ενώ ένα χαμόγελο αντίστοιχης ικανοποίησης διεγράφη στα χείλη του. Εξάλλου, εις την χώραν επεκράτει απόλυτος ηρεμία!

Δημήτρης Ρικάκης (1925-2000)