Σε ένα επικό, πιθανότατο και ιστορικό πρωτοσέλιδο το Time” σφάζει με το βαμβάκι τον Τραμπ.

Όλες οι χώρες που βομβαρδίζονται θα γίνουν μεγάλες, αφού πρώτα κατεδαφιστούν.

Όλες οι χώρες θα αναγεννηθούν από τις στάχτες τους, σαν τον Φοίνικα των Απριλιανών.

Χαλαρά θα μπορούσε ο Ντόναλντ να είναι στέλεχος της χούντας. Διοικητής στην ΥΕΝΕΔ θα του ταίριαζε. Άλλα 7 “Λούφα και Παραλλαγή” θα είχαν βγει.

Στα τωρινά δεδομένα ο Τραμπ διανύει μια θητεία που όλες οι σταθερές έχουν καταρρεύσει. Είναι ο Πρόεδρος που σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Είναι ο Πρόεδρος με τις περισσότερες πολεμικές επιχειρήσεις σε σχέση με τη θητεία του.

Μιας και ειδικεύεται όπως λέει στο να σταματά πολέμους, είπε να τους ξεκινά κιόλας, για να υπάρχει δουλίτσα.

Εννοείται πως έχει καβατζώσει το Νόμπελ Ειρήνης.

Έκανε την Ευρώπη να σκεφτεί πως πρέπει να εξοπλιστεί ξανά, έκανε τους Δημοκρατικούς Προέδρους με την τρέλα της “παγκόσμιας αυτοκρατορίας” , τη χίμαιρα της Pax Americana να μοιάζουν νήπια μπροστά του.

Η κλασική αρχή των Ρεμπλουπλικάνων “πρώτα τα του οίκου μας” δεν ισχύει για κανένα λόγο. Ο Τραμπ είναι γκλόμπαλ, φαίνεται να έχει μπει σε ένα διάλογο με την Ιστορία στο μυαλό του. Δηλαδή μονόλογο. Θέλει να την αφήσει άφωνη.

Πιθανότατα δεν υπάρχει και κανένα πλάνο τερματισμού των εχθροπραξιών.

Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες. Η πολεμική βιομηχανία, οι πετρελαϊκές εταιρείες και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις θα του στήσουν ανδριάντα.

Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε, όλοι οι πολεμοχαρείς τρελοί είναι στην πίστα, παίζουν με τους πυραύλους λες και είναι παγωτά.

Εντάξει, όχι και όλοι, κάποιοι στην Κορέα έχουν ρεπό.