Είναι σύνηθες στην πολιτική ζωή του τόπου τα κόμματα και ιδίως τα “ιστορικά” να μιλούν για ανανέωση του κομματικού τους προσωπικού.

Πρόκειται λοιπόν να κάνουν κάποιου είδους λίφτινγκ, όπως συμβαίνει στην αυτοκινητοβιομηχανία, μόνο που στην πολιτική είναι πιο “αεράτα” τα πράγματα.

Ο καταναλωτής μπορεί να διαμαρτυρηθεί αν το νέο μοντέλο που αγόρασε δεν φέρει τον 16βάλβιδο κινητήρα, ο ψηφοφόρος τι θα πει αν τα νέα πρόσωπα που διαφημίζονται (και έχουν ως κύριο προσόν ότι δεν τους ξέρει ούτε ο θυρωρός) δεν παίξουν κανένα ρόλο ή έστω κάποιον δευτερεύοντα ρόλο- κομπάρσου, σε μια τριτεύουσας σημασίας ειδικής ή γενικής Γραμματείας πομπώδους τίτλου.

Ας μην πούμε στη διαδικασία να κρίνουμε κατά πόσο κάποιοι είναι στην πραγματικότητα νέο αίμα ή ανακυκλωμένο. Αν κάποιοι δηλαδή έχουν εργαστεί στην πραγματικότητα και τι λένε όσοι συνεργάστηκαν μαζί τους ή αν έχουν “φουσκωμένα” βιογραφικά.

Έχει πλάκα η όλη κουβέντα γιατί υπάρχουν αποδείξεις ακόμη και για “τρελό”, δηλαδή θεοπάλαβο “νέο αίμα”.

Θα περιοριστούμε προς το παρόν σε δύο διαπιστώσεις. Όταν ο ασθενής (το κόμμα) φτάσει στην ακραία κατάσταση της κατάληψης της εξουσίας, το μόνο σίγουρα συμβατό αίμα είναι συγγενών και φίλων!

Αν δείτε κάποιον φαινομενικά άσχετο με συμβατό αίμα να αναρριχάται αίφνης, τρία τινά συμβαίνουν: ή έχει μεταλλαγμένο DNA με έφεση στην οσφυοκαμψία και δυνατούς σιελογόνους αδένες, ή είναι αναλώσιμος (όταν δεν το ξέρει) ή ειδικών αποστολών (όταν το ξέρει).

Σε αυτήν την περίπτωση το “νέο αίμα” είναι απλά αυτό που χρειάζεται για τις ανθρωποθυσίες. Κι επειδή οι “δικοί μας” είναι λίγοι, καλούνται οι “άσχετοι” να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά, με γυμνά χέρια και να μην τα αφήσουν πριν κρυώσουν.

Κατά τα λοιπά το κατά πόσο ένα παλιό κόμμα μπορεί να μάθει νέα κόλπα και να μην επαναλαμβάνει τα παλιά, το αφήνουμε στην κρίση σας.

Ένα μεγάλο χωριό είμαστε, όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, ίσως χρειάζεται όμως κατά καιρούς να συστηνόμαστε εκ νέου…