Δεν ήταν αυτό που λέμε πρώτο όνομα. Ούτε η διαχρονικότητα τον διακρίνει έντονα.

Όμως συμβολίζει όσο ελάχιστοι μια εποχή που η Ελλάδα προχωρά μπροστά, εκσυγχρονίζεται, γλεντά, ερωτεύεται, κοιτά το μέλλον κατάματα και με αισιοδοξία, αφήνει πίσω της τα αιματοβαμμένα χρόνια

Πως είμαστε τώρα; Καμία σχέση.

Τότε το δελφίνι πήγαινε γρήγορα. Οι έρωτες χάνονταν μέσα στο απόβραδο, ειδικά αν ήσουν επιπόλαιος ή αν δεν είχες τάλιρα για Άγιο Νείλο, Κερατσίνι, Κοκκινιά…