Με χαρά διαπιστώνω πόσο ανώτεροι, καλόκαρδοι, πολιτισμένοι, καλλιεργημένοι, ευαίσθητοι είμαστε οι περισσότεροι Έλληνες χρήστες του facebook.
Και να σου τα αποφθέγματα για αγάπη !
Και δώσ’ του τα τσιτάτα για αδελφοσύνη !
Και ξανά να σου οι φωτογραφίες με ευαίσθητο περιεχόμενο (πιτσιρικάκια, σκυλάκια, γατάκια κλπ.).
Και ξανά μανά δώσ’ του αγάπη, έρωτας, θυσία, προσφορά, εγκαρτέρηση, αλτρουϊσμός μέσα στην ελληνική γειτονιά του facebook.
Τότε, ρε παιδιά…
Εμένα ποιος μου ρίχνει χριστοπαναγίες στα φανάρια, γιατί άργησα ένα δευτερόλεπτο να ξεκινήσω, όταν άναψε το πράσινο ;
Ποιος με σπρώχνει τεχνηέντως ή προσπαθεί, μουλωχτά, να χωθεί και να φάει τη θέση μου στην ουρά στη δημόσια υπηρεσία ;
Ποιος, αν τον κοιτάξω, τυχαία, πάνω από μια φορά, μου ζητάει το λόγο ;
Ποιος πετάει τα βρωμόνερα από τη βεράντα του στα μόλις απλωμένα, φρεσκοπλυμένα, ακριβώς από κάτω, ρούχα μου ;
Ποιος με κοιτάει περίεργα, όταν περπατάω με το γιόκα μου, γιατί του χαλάω το πρότζεκτ της τέλειας ράτσας ;
Ποιος αμολάει τα pitbull μέσα στο πάρκο που παίζουν τα παιδάκια ;
Ποιος… ποιος… ποιος…
Ας ησυχάσουμε, όμως !
Αυτοί δεν είμαστε εμείς !
Είναι οι άλλοι !
Αυτοί που δεν έχουν λογαριασμό στο fb.
Καληνύχτα μας…
δημήτρης σταμούλης