Δεν θα υπάρξει καμία λύση στο Σκοπιανό.

Τολμούμε να προβλέψουμε πως τελικά δεν θα υπάρξει συμφωνία.

Η χώρα έχει μπει σε τροχιά εκλογών και θα ήταν πολιτική «αυτοκτονία» μια επίλυση του Σκοπιανού με τον όρο Μακεδονία, σε όποια μορφή.

Ανεξάρτητα από το μέγεθος του συλλαλητηρίου, όλες οι δημοσκοπήσεις είναι σαφείς: η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν θέλει λύση με χρήση του όρου Μακεδονία, είτε ως ουσιαστικού είτε ως επιθετικού προσδιορισμού.

Και στην Κυβέρνηση μελετούν σοβαρά τις δημοσκοπήσεις, αλλιώς δεν θα είχαν κάνει τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.

Κι ας λέει όσον αφορά την ονομασία του βόρειου γείτονά μας  ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, σε συνέντευξή του στο «Έθνος της Κυριακής».

«Αν υπάρξει ευκαιρία λύσης, θα είναι εθνική ανοησία να μην την αξιοποιήσουμε».

Το θέμα είναι να μη φανεί η Ελλάδα αδιάλλακτη να μη φανεί πως αυτή ευθύνεται για το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων.

Διότι στη συνέχεια ο  Έλληνας πρωθυπουργός διαβεβαιώνει πως σέβεται «τις ανησυχίες και ειδικότερα τις ευαίσθητες χορδές των συμπατριωτών μας στη βόρεια Ελλάδα. Άλλωστε και εγώ είμαι μισός Μακεδόνας», υπενθυμίζει.

Το επιχείρημα που αναλύει, εκτός από παλιό, εξακολουθεί να είναι αδύναμο. Εκτός από αντιδημοφιλές, είναι ασαφές. Να παραχωρήσουμε το όνομα, στο όνομα όσων την αναγνώρισαν;

«Ωστόσο αυτό που τους καλώ να εκτιμήσουν νηφάλια είναι το τι προάγει το εθνικό συμφέρον και τι το υπονομεύει. Η μη λύση το υπονομεύει. Εδώ και 25 χρόνια οι γείτονες αναγνωρίζονται με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» από πολλές χώρες, ενώ εμείς παλεύουμε παντού ώστε να τους αποκαλούν όλοι ΠΓΔΜ. Ονομασία δηλαδή σύνθετη στην οποία περιλαμβάνεται ο όρος ‘Μακεδονία’, χωρίς όμως κανέναν προσδιορισμό που να αποτρέπει οικειοποίηση και της γεωγραφίας και της Ιστορίας. Αν λοιπόν υπάρξει ευκαιρία λύσης που θα αναιρεί αυτά τα αρνητικά δεδομένα που μας φόρτωσαν το 1992, τότε θα είναι εθνική ανοησία να μην την αξιοποιήσουμε».

Και επί του πρακτέου συνεχίζει ο κ. Τσίπρας, «δεν είναι παράλογο, όμως, να εμπεριέχεται ο όρος ‘Μακεδονία’ σε μία σύνθετη ονομασία, είτε με γεωγραφικό είτε με χρονικό προσδιορισμό, έναντι όλων, έτσι ώστε να γίνεται απολύτως σαφές ότι κανείς δεν διεκδικεί εδάφη ή ιστορία άλλων λαών».

Επειδή λοιπόν η πλευρά των Σκοπίων μοιάζει ανυποχώρητη και στις άλλες συνιστώσες του προβλήματος (σύμβολα, Σύνταγμα, αλυτρωτισμό) τo déjà vu θα μας ακολουθεί ως το τέλος και αυτής της απόπειρας επίλυσης.

Η Κυβέρνηση θα το παραδώσει όπως το κληρονόμησε, με την ευχή να το ξαναβρεί στο μέλλον.

Μια λύση-«αρπαχτή» -διαχειρίσιμη- που δεν θα έχει κόστος σε ψήφους, δεν φαίνεται πουθενά στον ορίζοντα…