Του Ειδικού Συνεργάτη

Η συνάντηση ενός Aμερικανού πρέσβη με κάποιον Έλληνα αξιωματούχο έχει πάγια τον εξής διττό χαρακτήρα: είτε να κάνει εκτίμηση της κατάστασης στο ΥΠΕΘΑ/ΓΕΕΘΑ, είτε για να στείλει τα κατάλληλα μηνύματα στο ΥΠΕΘΑ/ΓΕΕΘΑ ή συνηθέστερα και τα δύο.

Το να βλέπει ο πρέσβης τον ΓΕΕΘΑ σ’ αυτήν ειδικά τη συγκυρία των αμέτρητων και διαρκών τουρκικών προκλήσεων, οδηγεί  σε εύλογες … “εικασίες” με αντικείμενο στρατιωτικά καθαρά θέματα.

Φυσικά το ενδιαφέρον είναι ΤΙ του μεταφέρθηκε από τον ΓΕΕΘΑ (αν υποτεθεί ότι χρειάζεται να του “μεταφερθεί” κάτι που δεν γνωρίζει ΗΔΗ από μόνη της η αμερικανική πλευρά).

Τώρα αν το αμερικανικός έλεγχος του … “απρόβλεπτου”, εστιάζεται στην (εντελώς “προβλέψιμη” και δια γυμνού οφθαλμού) ελληνική εξωτερική πολιτική και όχι στην ανάσχεση (μέσω άμεσων αμερικάνικων πρωτοβουλιών) της πλήρως απρόβλεπτης τουρκικής πλευράς, είναι ένα θέμα.

Σοβαρότατο.

Μήπως θα έπρεπε να ανησυχούμε, κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, κυρίες και κύριοι με τους λοιπούς θεσμικούς ρόλους;