Αγνώστου ταυτότητας αντικείμενο  πατά πάνω στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.

Υποθέτουν πως πρόκειται για το γνωστό είδος Homo Sindikalistaras, ένα παρασιτικό σαπρόφυτο, που ζει εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.

Κρατά το απαραίτητο αξεσουάρ του παραγωγικού: κομπολόι με χάντρες, για κοιτάτε κάτι άντρες που πατάνε κενοτάφια.

Είναι ο γνωστός τύπος «καπετάν γ@μ@ω»  άνευ λόγου, ουσίας και περιεχομένου, που πάντα απαιτεί, ο τύπος που φωνάζει στις ουρές, που περνάει με κόκκινο, που διορίστηκε από τον μπάρμπα στην Κορώνη, που θέλει κυρίως να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα.

Με λίγα λόγια ο τύπος που περικλείει πολλά δεινά της σύγχρονης Ελλάδας

Και μην κάνετε το λάθος να θεωρήσετε πως δεν ήξερε που πατάει, πως είναι αμόρφωτος  κι αστοιχείωτος.

Η Ελλάδα στο κεφάλι του είναι ο μισθός του, η θέση του, η βόλεψή του. Αν ξεβολευτεί να καούν όλα. Τα ιερά και τα όσια συμπεριλαμβανομένων.

Κυρίως αυτά. Δεν υπάρχει τίποτα αν κάτι πάει στραβά στη ζωούλα του σαπρόφυτου, αν ξεστρατίσει από τις ράγες που την έβαλε με τόσο κόπο και γλείψιμο.

Αυτόν ούτε 150 Μνημόνια μέχρι να πετρώσει ο Ήλιος και να γίνει πράινος, δεν τον σώζουν , ούτε άλλα 3 περιοδικά του Πέτρου.

Για την κατάντια του φταίνε οι εργοστασιακές ρυθμίσεις. Διότι πρόκειται για κατάντια. Ξέκαθαρη,οφθαλμοφανής και χωρίς καμιά αμφιβολία.

Όχι δεν είναι αυτή η Ελλάδα. Στην πραγματικότητα είναι η Ελλάδα που φεύγει, που αργά ή γρήγορα θα μπει στο μπαούλο και θα πεταχτεί στα σκουπίδια. Κι επειδή το ξέρει, ανθίσταται και προκαλεί.

Κι επειδή δεν καταλαβαίνουν από λόγια αυτοί οι τύποι,  μόνο πειθαρχική δίωξη αρμόζει  αν στην εταιρεία του έχει λόγο ακόμη το Δημόσιο.

Και να μην του επιβληθεί τίποτα, έφαγε τόση κοινωνική κατακραυγή, που ίσως το ξανασκεφτεί να ακουμπήσει την αρίδα του στο Μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη, του προγόνου του που έδωσε και τη ζωή του για να είναι αυτός σήμερα αραχτός και λάιτ, να παίζει την κομπολογάρα το, απαθής, κουλ και για τα μπάζα.