Όσο υπάρχουν Μορφοβούνια να βγάζουν τέτοιους άντρες μη φοβάστε ούτε Τούρκο, ούτε Χάρο.

“Πετάω για τον Πατέρα μου που καμαρώνει στην άκρη στο χωράφι όταν περνούν τα μαχητικά μας. Πετάω για το παιδί στη Φλώρινα που περπατάει στο χιόνι να πάει στο σχολειό του. Πετάω για τον Παπά μας που κάνει χιλιόμετρα να κάνει Ανάσταση με τους τσοπαναραίους στο ύψωμα της Παναγιάς

Πετάω για τον ψαρά που βγήκε 4 το πρωί με την ψαρόβαρκα να φέρει το μεροκάματο στη φαμελιά του, Πετάω για τον δασκαλάκο που πληρώνει από την τσέπη του τις φωτοτυπίες στα Άγραφα της Καρδίτσας. Για αυτούς πετάω. Για να μπορούν να κάνουν αυτό που χρόνια κάνουν και να κρατάνε την Πατρίδα μας ζωντανή.

Ούτε αυτοί ,ούτε εγώ θα ζητήσω υπερωρίες γιορτές και Κυριακές, γιατί εγώ πετάω για την Πατρίδα μου. Πετάω για τους δικούς μου ανθρώπους, αυτούς που γλεντάνε με την ψυχή τους, ζουν για μια στιγμή και όταν πεθαίνουν ξεπροβοδίζουν τους δικούς τους ανθρώπους με τραγούδια και εύχονται καλήν αντάμωση . Πετάω για την ΕΛΛΑΔΑ.

Αυτός είναι ο Σταυραετός του ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΥ ΚΑΜΠΟΥ Ο ΣΜΗΝΑΓΟΣ ΜΠΑΛΤΑΔΩΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ.»

Και βέβαια δεν πετάει ούτε για τις υπερωρίες ούτε για τα πτητικά.

Οι πιλότοι είναι τα παιδιά που μεγάλωσαν και έκαναν το όνειρό τους πραγματικότητα: να σκίζουν τους ουρανούς.

Κι αυτό δεν μετριέται με χρήμα. Αν ήταν δούλοι των χρημάτων θα κοιτούσαν να γίνουν “γκόλντεν μπόις” και ψαλιδόκωλοι σφουγγοκωλάριοι των ισχυρών.

Εϊναι κι οι άλλοι που ονειρεύονται ένα κόσμο χωρίς στρατούς. Θεμιτό αλλά πρόωρο.Θα περιμένουν κάποιες χιλιάδες χρόνια