Μια μίζερη μεταγραφική περίοδος από τον Παπαπέτρου πιάνεται. Ο διεθνής φόργουορντ γίνεται μήλο της έριδος και στα παγωμένα νερά των μετακινήσεων επικρατεί μύλος.

Ο Παπαπέτρου αποφάσισε να αφήσει το λιμάνι. Ο Παπανικολάου έχει ρίξει άγκυρα και άρα θα είναι πάντα το μπακ-απ του ίσως σκέφτηκε.

Τα προσόντα του Ιωάννη είναι τεράστια, κάνει όμως ένα μεγάλο κατά τη γνώμη μας λάθος. Επιμένει πως είναι σμολ φόργουορντ, ενώ είναι η επιτομή του πόουερ φοργουορντ.

Το κορμί του και τα τεχνικά του χαρακτηριστικά είναι τεσσαριού. Δεν έχει την έκρηξη, την ντρίπλα, αλλά και τη γρήγορη εκτέλεση για να παίξει “3”. Είναι βαρύ τριάρι.  Η πλαστικότητα των κινήσεων του και η σχετική ευστοχία του από μακριά είναι τα στοιχεία με τα οποία παίζει 3. Με τα ίδια συν παιχνίδι με πλάτη θα διαπρέψει στο 4.

Αν δούλευε κινήσεις μέσα στο ζωγραφιστό, θα ήταν ο αναμφισβήτητος διάδοχος του Πρίντεζη.

Είτε στην Μπαρτσελόνα, είτε υπό τον Πασκουάλ, είτε στη Χίμκι του Μπαρτζώκα, οφείλει να ξαναδεί τη θέση στην οποία θα αγωνίζεται, οφείλει να ξαναδεί το ρόλο που θα του επιτρέψει να πρωταγωνιστήσει.

Γιατί αλλιώς θα μείνει ένα αιώνιο ταλέντο.

Το ελληνικό μπάσκετ και η Εθνική χρειάζονται τον Παπαπέτρου…