Θα είναι ο αδιαμφισβήτητος νικητής των εκλογών.

Ειδικά οι ηττημένοι θα την εργαλειοποιήσουν.

Θα πουν πόσο προβληματισμένοι είναι από τη μη προσέλευση, θα κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου για τη Δημοκρατία και μετά -αν έχουν όρεξη- θα κάνουν και ανάλυση του αποτελέσματος.

Η Αποχή μπορεί και στο 45% να κυμανθεί, δηλαδή περίπου ένας στους δύο θα πάει για μπάνιο, δεν θα πάει στο χωριό να ψηφίσει, θα ξηγηθεί μόνο καφέ, θα αρνηθεί να συμμετάσχει σε μια διαδικασία που νιώθει πως δεν τον πολυαφορά, δεν τον συναρπάζει, δεν τη θεωρεί κομβική και άρα δεν θα χαραμίσει ούτε δέκα λεπτά για πάρτη της.

Δεν πιάνεται εύκολα στα δίχτυα των κομμάτων ο Έλλην, εκτός κι αν ειδικοί ιδεολογικοί βασικά (σπάνια ιδιοτελείς και ποτέ ρουσφετολογικοί) λόγοι τον οδηγήσουν στην κάλπη.

Τότε πιάνεται και με ..απόχη, από αυτές που έχουν στήσει σήμερα οι χιλιάδες υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι.

Γιατί όλο το νταβαντούρι και το τζέρτζελο για τις δημοτικές γίνεται. Οι περιφερειακές και κυρίως οι ευρωεκλογές είναι εξόχως πολιτικές.

Τριπλή κάλπη και για τη σχετική πλειοψηφία τριπλή αποχή.

Αφήνουν τους άλλους να αποφασίσουν που (ανάθεμα κι αν) ξέρουν καλύτερα.