(φωτό αρχείου)

Είδαμε τις προηγούμενες ημέρες το τι έγινε στη Μόρια της Μυτιλήνης.

Μερικοί είχαν την εντύπωση, ότι αφού τόσο καιρό δεν υπήρχαν προβλήματα (πάντα υπάρχουν προβλήματα), ότι όλα πήγαιναν μια χαρά.

Τελικά, πιστεύω όλοι να αντιλήφθησαν ότι το χαλί όπου τα προβλήματα κρύβονταν, σκεπάζονταν, τακτοποιούνταν, δεν ήταν τόσο μεγάλο για να τα καλύπτει εσαεί.

Τα επεισόδια που έγιναν και οι χαμένες ζωές ελπίζουμε να είναι οι τελευταίες. Αλλά αλήθεια ποιος το πιστεύει αυτό;

Δεν είναι δύσκολο να επαναληφθούν και σε άλλα νησιά ή και στην ηπειρωτική χώρα. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ήθελαν μέσω της γης της Επαγγελίας –βλέπε Ελλάδα- να ταξιδέψουν σε άλλες χώρες με μικρές ημέρες και μεγάλες νύχτες.

Όμως, εγκλωβίστηκαν στη χώρα με μεγάλες ημέρες και μικρές νύχτες. Το όλο θέμα παραπέμπει στην έκφραση « θολή εικόνα , με θετική φόρτιση».

Ας ξεκαθαρίσουμε επιτέλους την εικόνα, δυναμικά, αποφασιστικά, με λίγα λόγια και με πράξεις οι οποίες να γίνονται γνωστές, αφού έχουν πραγματοποιηθεί και όχι μόνο να προαναγγέλλονται.

Διότι στο τέλος μοιράζονται υποσχέσεις, μεγάλα λόγια, ευχές και επιθυμητά αποτελέσματα.

Και ας το πάρουμε απόφαση. Είμαστε μόνοι μας σε όλο αυτό. Οι Ευρωπαίοι έχουν άλλα θέματα προς επίλυση. Φιλικό χτύπημα πλάτης , δυο όμορφα λόγια . Αυτό είναι. Είμαστε μακριά για αυτούς.

Check θα γίνει στις δικές μας δυνάμεις. Πλέουμε μόνοι μας.

Και να έχουμε υπόψη μας ότι τα πράγματα πολλές φορές δεν είναι μόνο ότι φαίνεται. Δεν υπάρχει μόνο η ανθρωπιστική οπτική και η αυτονόητη βοήθεια προς τους πρόσφυγες.

Υπάρχουν και άλλα θεματάκια από πίσω. Η δική μας ασφάλεια. Εθνική αλλά και η ατομική.

Δημογραφικό. Τι να πούμε.

Αισιοδοξία. Τι να πούμε.

Κάποιοι θα πρέπει να έχουν και τα αντίστοιχα μόρια να πάρουν αποφάσεις για να ανακτήσουμε τη χαμένη μας αποτρεπτική δύναμη.

Γιώργος Μολύβης

Σύμβουλος Επικοινωνίας