Δεν τις φτάνουν όλα όσα περνάει, ο προσωπικός της Γολγοθάς από τη στιγμή που της έριξε το βιτριόλι η άλλη, πέσαν και τα κοράκια με τις κάμερες και τα μαρκούτσια, τα γνωστά και ως μικρόφωνα.

Άσπρα κοράκια, μαύρα κοράκια, κόκκινα κοράκια, κοράκια εμπριμέ, κοράκια για την είδηση, για τη δήλωση, για το καλό του τηλεθεατή.

Κανένας σεβασμός σε έναν άνθρωπο που περνά μαρτύριο, που ψάχνει την ηθική κυρίως δικαίωση.

Μιλάμε για τον άνθρωπο, στην οποία ο γνωστός δικηγόρος Σάκης Κεχαγιόγλου θέλησε να εκφράσει τη συμπόνια του, ενώ της είπε να μην το παρεξηγήσει κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, πως κάνει τη δουλειά του ως συνήγορος υπεράσπισης.

Ο Κεχαγιόγλου έκανε το εξής απλό πλην σπάνιο: έδειξε σεβασμό στο θύμα αν και αντίδικος.

Αυτή η λέξη είναι που σπανίζει πια: ο σεβασμός, ρισπέκτ που λένε και τα αμερικανά.

Και οι δικηγόροι της Ιωάννας -Λύτρας και Αλεξανδρής-  προσπαθούσαν να ανοίξουν χώρο για να μπορέσει να μπει μέσα στο χώρο των Δικαστηρίων, ενώ οι πρωινές εκπομπές με live συνδέσεις έδιναν τον δραματικό τόνο της υπόθεσης, τα μηχανάκια έγραφαν, οι τηλεθεάσεις έπρεπε να εκτοξευθούν, που καιρός για λίγο διακριτικότητα.

Οι στρατιώτες της ενημέρωσης, οι ρεπόρτερ του πεζοδρομίου δεν έδειξαν να διακατέχονται από τέτοια συναισθήματα, ούτε να ξεχωρίσουν την υπόθεση από άλλες ποινικές.

Ήταν μια ακόμη μέρα στη δουλειά και το μεροκάματο να βγαίνει, έστω και πάνω στην ψυχή του άλλου.