Τι είναι το μαγιόξυλο και κυρίως τι συμβολίζει

Πρόκειται για ένα πράσινο κλαδί, που μόλις έχει πετάξει φύλλα.

Αυτό το τυλίγουμε με χρωματιστές κορδέλες και πάνω του κρεμάμε λουλούδια, καρπούς και μικρά φλασκιά με γλυκό κρασί, λάδι και μέλι.

Το μαγιόξυλο είναι ο προπομπός του πρωτομαγιάτικου στεφανιού, που στα παλιά τα χρόνια φτιάχνονταν κι αυτό από κλαδιά και όχι από λουλούδια. Το μαγιόξυλο, όπως και το στεφάνι της Πρωτομαγιάς συμβολίζει τη γονιμότητα και την καρποφορία, την ευημερία και την ευτυχία. Όποιος φτιάξει ένα τέτοιο κλαδί θα έχει υγεία, ευτυχία, καλή τύχη και ευφορία.

Έπιασε το μαγιόξυλο: Αυτή η φράση , που συνηθίζεται να λέγεται σήμερα σκωπτικά , προήλθε από τη μεσαιωνική συνήθεια  που είχε ως εξής: να στολίζουν οι νέοι την πρωτομαγιά ένα κλαρί κερασιάς και να το προσφέρουν στην αγαπημένη  ή την αρραβωνιαστικιά τους.

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή της παράδοσης όταν κατά τη διάρκεια της γιορτής της Πρωτομαγιάς ένας νέος θαυμάζει την ομορφιά μιας νεαρής αλλά παντρεμένης γυναίκας και πέφτει νεκρός από το χέρι του συζύγου της.

Τότε μπαίνει στο σκηνικό ο Μάης, ο οποίος με το θαυματουργό «μαγιόξυλο» του ακουμπά τον νέο και τον ανασταίνει.
Ασφαλώς και συμβολίζει την αναγέννηση της φύσης.

Κατά τα βυζαντινά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη πραγματοποιούνταν ειδική τελετή στο Στάδιο της πόλης με την παρουσία του αυτοκράτορα στη διάρκεια της οποίας ο λαός υποδεχόταν με ύμνους τον ερχομό της άνοιξης.

Στη Σουηδία το κάνουν ακόμη στα πάρκα, είναι λέει παγανιστικό κατάλοιπο, εκτός από μια χρονιά που έριξαν κοπριά, που δεν την αντέχει κανένα ρουθούνι, όσο αναίσθητο κι αν είναι.

Τέλος πάντων, πιάστε το μαγιόξυλο ή ό,τι άλλο θέλετε, να ξέρετε πως πάει 2 ευρώ το τεμάχιο όσο και η βενζίνη.

Τζάμπα πάλι θα τη βγάλουμε. Τα 25 λίτρα είναι δώρο του Φιούελ του Πας (δεξί μπακ στον Άγιαξ της Ηπείρου).

Ο καιρός δεν είναι για εκδρομές, αλλά γέμισαν με ΙΧ οι Εθνικές Οδοί των φορτηγών με τα ψυγεία.

Θαρρείς θα βγει από κανά ύψωμα ο Γέρος και θα βάλει τις φωνές: “που πάτε ωρέ Έλληνες”

Όσοι μείνατε εντός των τειχών μπορείτε να χαρείτε την αστική ή περιαστική φύση και σκεφτείτε πως για όλα υπάρχει μια λύση.

Στις Δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

Στα σοβαρά τώρα και μιας και η μέρα δεν είναι για χαβαλέ:

Δόξα και τιμή στους 200 της Καισαριανής, σε όσους αντιστάθηκαν στον κάθε κατακτητή και στον άγνωστο εργάτη που παλεύει έντιμα για την επιβίωση, κόντρα σε ένα σύστημα που τον θέλει υποδουλωμένο, σκυφτό και στην απέξω.