δεν έχει εμπεδωθεί η βεβαιότητα ότι οι θεσμοί παράγουν τα ίδια αποτελέσματα για όλους
Παιχνίδια Εξουσίας
“Δεν είναι δυνατόν να βάλουμε στην άκρη την ελληνική σημαία”
Με εκατομμύρια Κούρδων στην επικράτειά του, θα ήταν ανόητο να θέσει –έστω έμμεσα ή υπαινικτικά- θέμα αλυτρωτισμού ή αυτονόμησης για τους μουσουλμάνους της Δυτικής Θράκης.
Καλύτερα να μασά παρά να μιλά ο Τραμπ;
Εκτός κι αν ο στόχος ήταν η «επανέναρξη των συνομιλιών» με τα ακαταμάχητα επιχειρήματα: ρουκέτες και αεροπορικές επιδρομές.
«Το τέλος των εξευτελισμών»
Kινητοποιούν τους οπαδούς τους με παρόμοιο τρόπο: Ο Τσίπρας χωρίζει τους ανθρώπους σε αυτούς που έχουν και εκείνους που δεν έχουν, ο Ερντογάν σε ευσεβείς σουνίτες και άπιστους
Επίδειξη ισχύος από Ερντογάν, ο Πρόεδρος δεν έμεινε «Παυλόπουλος»
Συνεχίζει πάρα ταύτα – ίσως για αντιπερισπασμό- να αμφισβητεί το περιεχόμενο της Συνθήκης της Λωζάννης και να ζητά επικαιροποίησή της.
Και βέβαια αυτό συμβαίνει καθώς η Τουρκία φρόντισε να «απαλλαγεί» από την ελληνική μειονότητα της Πόλης, ενώ η αντίστοιχη μουσουλμανική στη Δυτική Θράκη υπάρχει και ακμάζει…
Απετράπη δολοφονία της Τερέζας Μέι;
το σχέδιο προέβλεπε τη ρίψη ενός αυτοσχέδιου εκρηκτικού μηχανισμού στην επίσημη κατοικία της πρωθυπουργού στη Ντάουνινγκ Στριτ και εν μέσω του χάους που θα ακολουθούσε εισβολή ενόπλων που θα δολοφονούσαν τη Μέι.
Επετειακά επεισόδια με τον Σουλτάνο φόντο
Διότι όλα τα είχαμε, η «ιστορική» επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου μας λείπει για να κατέβουν οι «διακόπτες» σε μια ολόκληρη πόλη.
Από Δευτέρα ξανά λειτουργική η Αθήνα.
Καθαρή έξοδος από τα Μνημόνια, καθαρά δάνεια από τις αγορές, καθαροί πλειστηριασμοί
Και σε βάθος χρόνου καθαρή μείωση φορολογικών συντελεστών
Ήρθε η Δίκαιη Ανάπτυξη, του Αλεξίου και της Ανγκέλας, το γένος Σόιμπλε!
Είναι τέτοιες οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας που σε κανά δυο χρόνια, όλοι οι “επαναστατημένοι” Έλληνες θα μιλούν πάλι για το τελευταίο άι φον, το πρώτο τραπέζι πίστα στη Μποφίλιου, τη βίζα για ψώνια στο Λονδίνο και πόσο όμορφα παραμένουν τα Καγιέν, ακόμη και με πινακίδες…
«Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»: Η ιστορία ενός συνθήματος
Μάλλον ήταν αυθεντικό και όχι ατάκα “γραμμιτζή”, αλλά κατέληξε δόλωμα για να πιαστούν άπειροι στα δίχτυα όσων είδαν το κύμα της αγανάκτησης και το “καβάλησαν”.