Ένα αερικό πετάχτηκε μέσα από τη θάλασσα και χάθηκε στον ουρανό… Δεν ξαναπαρουσιάστηκε ποτέ πια. Αργότερα, τον έβλεπε που και που στα όνειρά της όταν σκεπαζόταν μ’ εκείνο το άσπρο σεντόνι. Και κάθε φορά, το μαξιλάρι της ήταν υγρό…

Η νουβέλα της Ήρας Ραΐση συνεχίζεται (αποκλειστικά στο emo.gr)

Η Φελίσια αρχίζει να γνωρίζει τον κόσμο και βρίσκεται αντιμέτωπη με το “πόθεν έσχες”, με μια μητέρα σε απόγνωση και με μία άλλη φαινομενικά χαρούμενη, που έδωσε την επιμέλεια των τέκνων στον σύζυγο…

Οι άνθρωποι συνήθως λένε, πως ο σκύλος είναι το πιο προσφιλές κατοικίδιο, έξυπνος και πιστός φύλακας, πως υπερέχει έναντι της γάτας

Λουίτζι Πιραντέλλο

Η Ρωσική επανάσταση ως ένα πολύ απρόβλεπτο παρελθόν

Έμενα κάποια φορά σ’ ενός γιατρού. Δεξιός ο άνθρωπος, αλλά δε γούσταρε και τους εθνοσωτήρες. Ήξερε ότι ήμουνα κομμουνιστής, και κάθε βράδυ που έβγαινα για δουλειά, γέμιζε από αισιοδοξία. Ε, κάποτε κανονίστηκε μια γιάφκα, και το βράδυ που θα ’φευγα από το σπίτι του, σαν αποχαιρετιστήριο, κατεβάσαμε κάνα δυο ουίσκι.

“Νίκησες, κι εγώ υποκύπτω. Αλλά από δω και πέρα είσαι κι εσύ νεκρός -νεκρός για τον κόσμο, για το Θεό και για την ελπίδα! Υπήρχες σ’ εμένα -και με το θάνατό μου, κοίταξε σ’ αυτό τ’ ομοίωμα, που είναι το δικό σου, πόσο ανεπανόρθωτα έχεις δολοφονήσει τον εαυτό σου!”

Ο φιλόσοφος-ποιητής Γιώργος Σαραντάρης: «Μονάχα ελληνιστί η ποίηση μπορεί χωρίς φόβο να καταπιάνεται με ιδέες»

Είναι οι αθάνατες και απόλυτες ιδέες που βρίσκουμε μπροστά μας, έστω κι αν πήραμε τον αντίθετο δρόμο, μόνο και μόνο για να τις αποφύγουμε…