Μα γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να εξολοθρεύουμε τη βλακεία• γιατί κάνει βλάκες αυτούς που τη συναντούν.

Χάινριχ Μπελ (κύριος εκπρόσωπος της γερμανικής μεταπολεμικής πεζογραφίας)

Αυτοί —κανένας δεν κλαιγότανε, δεν μαρτύραγε τίποτα για τη φτώχεια του, ντρεπόνταν ο ένας τον άλλονε να μιλήσουν. Και κανένας δεν ξέκοβε, δεν έφευγε να πιάσει άλλη δουλειά, τέτοια προδοσιά δεν την έκανε. Βαστούσαν όλοι μαζί το ταμπάκικο, το βαστούσανε σαν ένα ταμπούρι, σαν να μην άλλαξε τίποτα.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΙΝΙΚΟΠΟΥΛΟΣ
Δοκίμια κριτικής του νεο-αθεϊσμού και της θρησκευτικής νεωτερικότητας

Κώστας Βάρναλης

Κώστας Μόντης

Οδυσσέας Ελύτης – ‘Αξιον Εστί

Γιάννης Ρίτσος:
“…Κράτησα εντός το φέρετρο της μάνας μου ανοιχτό
και του πατέρα την ψυχρή βραχώδη αλαζονεία…”

Ανδρέας Καρκαβίτσας
(Από τα λόγια της Πλώρης)

Άγγελος Σικελιανός