Το δικό μας ψηφιακό νόμισμα θα ισούται με ένα βαρέλι κόκκινο κρασί, εσοδείας 2015, τότε που γεννάγαν ελπίδα και τα κοκόρια μας.
20 Φεβρουαρίου 2018, 12:42
Το δικό μας ψηφιακό νόμισμα θα ισούται με ένα βαρέλι κόκκινο κρασί, εσοδείας 2015, τότε που γεννάγαν ελπίδα και τα κοκόρια μας.
Κανείς δεν έχασε ποντάροντας στη συνωμοσιολογική διάθεση του κοινού, στην τάση του να αποδεχτεί ασμένως πως “δεν είναι τα πράγματα όπως μας τα παρουσιάζουν”.
Οι Τούρκοι είναι προκλητικοί στο Αιγαίο και την Κύπρο, γιατί ξέρουν πως δεν θα απαντηθεί η όποια ενέργειά τους και θα ακολουθηθεί η πάγια διπλωματική οδός: διαβήματα, προσκαλέσματα πρέσβεων, δηλώσεις για να σωθούν οι εντυπώσεις.
Διάλογος ελάχιστος (να μην ξεφεύγουμε από το θέμα και γίνεται μπάχαλο στο αμφιθέατρο και …καλλιγραφία το μάθημα), φωνή μπάσα επιβλητική και υποβλητική, στέρεα επιχειρήματα.
η παραπομπή στον ηγέτη του ΕΛΑΣ Στέφανο Σαράφη είναι πρόδηλη
Με αυτά τα χαρακτηριστικά, αποκλείεται ο πατριωτισμός να χωρέσει σε ένα κόμμα. Είναι μεγαλειώδης, είναι απροσάρμοστος, όπως θέλετε πείτε τον, αλλά δεν χωρά στα στενά, στυφά και με σκοπιμότητες κομματικά σύνορα.
Η ταινία είναι ένας ύμνος στην αφέλεια των πολιτικών, που αρέσκονται να λένε πως ξέρουν τα πάντα: ανθρώπους, χαρακτήρες, αντιδράσεις κάτω από διαφορετικές περιστάσεις. Που θεωρούν πως ελέγχουν και κινούν τα νήματα, που γεννούν και χρησιμοποιούν «συστήματα» και καταστάσεις.
Μπορεί κάποτε να καπνίζατε δυο πακέτα τσιγάρα, αλλά να «οργώνατε» το γήπεδο, μπορεί να υπήρξατε ένας πρώιμος Στέφεν Κάρι, ή ο Φέντερερ της γειτονιάς, αλλά όλα αυτά ανήκουν στο ένδοξο παρελθόν.
“Είναι τρελός ο Στρατηγός”, αλλά για κόμμα “Μακεδονικό” όλα παίζονται στις …Τζιτζιφιές
Να τα πούμε τα πράγματα ως έχουν