Αθώα η νυχτερίδα, που κηρύχθηκε ένοχη σε κάθε λοιμωξιολογίας ημερίδα;

Θύμα πλεκτάνης ο παγκολίνος του λοχαγού Μπορέλι;

Ήταν όλα μια συνωμοσία για να τη βγάλει λάδι ο υπεύθυνος κομιστής;

Τα τραβάμε όλα αυτά για τη μοσχογαλή;

Και ποια είναι αυτή ρε παιδιά;

Ομολογούμε με παρρησία, θάρρος και αποφασιστικότητα πως αγνοούσαμε την ύπαρξη της μέχρι σήμερα.

Είναι λέει κάτι μεταξύ γάτας και σκύλου, αλλά είδος άγριο, που καταφέραμε ξαναλέει και την εκτρέφουμε σε ειδικές φάρμες και άρα το κάναμε ημιάγριο είδος εμείς οι ήμεροι, που έχουμε εξαφανίσει ότι δεν τρώγεται και δεν είναι εμπορεύσιμο.

Να τη σφάξουμε αν είναι σαν το μόσχο το σιτευτό, αλλά καλύτερα να μην τη φάμε κι ας τρώει μόνο μήλα Στάρκιν, Πράσινα και Σμιθ (ποικιλία μάλλον)

Γιατί σου λέει για να μεταδοθεί ο ιός από ε΄να είδος σε άλλο, θέλει διαρκείς και συχνές επαφές.

Με τη νυχτερίδα άντε μια ξεπέτα να έκανε κανείς, με τον παγκολίνο δύο φορές συνέβη: μία βραστός σαν τη γίδα στο τσουκάλι στη φωτιά και μία με εστραγκόν, μέλι, λεμίνι, ρύζι μπασμάτι που απορροφά τη γλυκόξινη και γλυκανισσάτη σάλτσα, μία περίπτωση με επιρροές από το  Μάστερ Σεφ, πριν τις κατινιές και τα “μαχαιρώματα”.

Κάπου όμως πρέπει να αποφασίσουμε ποιος φταίει, εκατομμύρια έχουν νοσήσει, εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί, δεν έχει καθόλου πλάκα να μη βρίσκουμε τον ένοχο πέραν πάσης αμφιβολίας και Ηπείρου.

Θα μας τρολάρουν οι επόμενες γενιές. Για το πόσο ανίδεοι τελικά είμαστε. Μοσχογαλιά κανονικά.