Οδεύοντας σιγά-σιγά προς την 50ή επέτειο της εξέγερσης και με τη μοναδικότητα των φετινών εορτασμών που απαγορεύτηκαν για να γίνουν με την αίγλη της “παρατυπίας”, όλα τα ερωτήματα που είχαν κατά καιρούς τεθεί έχουν απαντηθεί με επάρκεια.

Από την προβοκατόρικη αμφισβήτηση της ύπαρξης νεκρών, του αριθμού τους, το που χτυπήθηκαν, ό,τι διαδραματίστηκε μέσα, τη συμμετοχή του λαού, την επέμβαση του στρατού και το ρόλο της αστυνομίας, ιδίως μετά το ρίξιμο της καγκελόπορτας από το τανκ, αλλά και όλες τις προηγούμενες ταραχώδεις μέρες.

Όλοι συμφωνούν επίσης πως μετά την αιματηρή καταστολή, το “πείραμα Μαρκεζίνη”, της φιλελευθεροποίησης δηλαδή του καθεστώτος ματαιώθηκε μεμιάς.

Ήλθε μια χούντα ακόμη πιο σκληρή με αρχηγό τον Ιωαννίδη. Είναι λάθος όμως να συνδέεται με το Πολυτεχνείο. Το πιθανότερο ήταν πως θα ανέτρεπαν τον Γ. Παπαδόπουλο, ούτως ή άλλως.
Βρήκαν ίσως απλά την αφορμή. Ή μπορεί και να τη δημιούργησαν με τη διακοπή των αναβολών στράτευσης λόγω σπουδών.

Επομένως και η σύνδεση του Πολυτεχνείου με την τραγωδία της Κύπρου είναι εξαιρετικά προβληματική. Ακόμη κι αν δεν γινόταν ποτέ η εξέγερση, η μοίρα της Μεγαλονήσου για διχοτόμηση είχε μάλλον κριθεί.

Ο Ιωαννίδης είχε προκριθεί να ηγηθεί  -από ελληνικής πλευράς- των γεγονότων της εθνικής τραγωδίας.

Διότι το ερώτημα που έχει μείνει αναπάντητο όλα αυτά τα χρόνια είναι το εξής απλό: γιατί το καθεστώς δεν έκοψε απλά το ρεύμα στο Ίδρυμα;

Σταθμός δεν θα εξέπεμπε και κατάληψη, με κεριά ήταν δύσκολο να κρατήσει η εξέγερση. Από τη στιγμή μάλιστα που υπήρξαν και διαπραγματεύσεις για την αναίμακτη λήξη των γεγονότων, όπως είχε συμβεί στη Νομική λίγες μέρες πριν.

Η ηρωική εξέγερση των φοιτητών “εργαλειοποιήθηκε “ λοιπόν για να σκληρύνει το καθεστώς και να έλθει στα πράγματα ο εκλεκτός των ΗΠΑ την εποχή εκείνη Ιωαννίδης;

Είναι πολύ ισχυρή αυτή η οπτική και ίσως τα επόμενα χρόνια αποδειχτεί πλήρως και μέσα από την ιστορική έρευνα.

Ακόμη κι έτσι να έχουν τα πράγματα, δεν αφαιρείται τίποτα από τον ηρωισμό όσων κοίταξαν κατάματα τα όργανα της Χούντας, γνωρίζοντας πως η συνέχεια θα δοθεί στην ΕΑΤ-ΕΣΑ, με το σαβουάρ βιβρ, τους γορίλες και τους βασανιστές.

Το ό,τι η μετταπολιτευτική Ελλάδα “πιάστηκε” από το Πολυτεχνείο για να χτίσει ένα μύθο επταετούς αντίστασης είναι άλλο θέμα επίσης.

Έχουν καταγραφεί οι αγωνίες ηγετών της Αριστεράς -και όχι μόνο- για την κατάληξη της εξέγερσης. Και πάντα όσοι έζησαν τα γεγονότα, πρέπει να έχουν ένα λόγο παραπάνω.

ΥΓ: Στη μνήμη του Μηχανικού Γιώργου Σακκά που ήταν βέβαιος για αυτή την οπτική όσον αφορά τα  ιστορικά γεγονότα της εποχής και την εξέγερση του Πολυτεχνείου