Ο μητσοτακικός Μεϊμαράκης υποστηρίζεται θερμά από τους καραμανλικούς και ο μεϊμαρικός Μητσοτάκης  από τους επιλεγόμενους και “λαϊκούς δεξιούς”. Άλαλα τα χείλη των ασεβών.

Στον Μητσοτάκη ορκίζονται οι αυτοπροσδιοριζόμενοι δεξιοί και στον Μεϊμαράκη οι μετριοπαθείς κεντροδεξιοί του Κέντρου των Αθηνών και των συνοικιών της.

Υπάρχει και ο τρίτος δρόμος, που ρίχνει δίχτυα και προς τους δύο υποψηφίους, από τους πονηρούληδες πολιτικάντηδες, που θέλουν να είναι στο προσκήνιο, ότι κι αν συμβεί την προσεχή Κυριακή. Ξηγιούνται “μονά, ζυγά, μονόζυγα” και δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη.

Όπως συνέβη και το 2009, όταν μετά τη λήξη της διαδικασίας των εσωκομματικών εκλογών, οι φανατικότεροι υποστηρικτές του Σαμαρά, είχαν στηρίξει Ντόρα.

Υπάρχουν και οι λίγοι, που βλέπουν τη διαδικασία “τι Πλαστήρας, τι Παπάγος”, αλλά αυτοί δεν χρειάζονται κανέναν να τους “πουλήσει”. “Πουλιούνται” μόνοι τους και κρατούν τις απόψεις και την αυτονομία της σκέψης τους.