Το Ποτάμι ως γνωστόν δεν γυρίζει πίσω, αλλά κανείς δεν ξέρει αν τελικά θα στρίψει λίγο αριστερά (όπως κοιτάμε), ή λίγο δεξιά (όπως μπαίνουμε). Τα “υπόγεια ρεύματα” βγήκαν στην επιφάνεια, οι συζητήσεις από μυστικές και ιδιωτικές, έγιναν φανερές και δημόσιες.  Οι επιλογές για το “Ποτάμι” που συγκεντρώνει μεγαλύτερες συμπάθειες από εκλογικό ποσοστό, είναι οι εξής δύο. Συμπόρευση με το ΠΑΣΟΚ της Φώφης και με τον Λεβέντη της Βουλής, για τη δημιουργία του τρίτου πόλου, του ” ριζοσπαστικού Κέντρου”, ενός σχηματισμού ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων ή -προεκλογική ή μετεκλογική- συνεργασία με τη ΝΔ του Κυριάκου.

Είναι περίπου “φυσιολογική” αυτή η εξέλιξη για ένα κόμμα που απαρτίζεται στη μεγάλη του πλειοψηφία από αυτοαποκαλούμενους “left liberals”. Επειδή το “αριστερός” αρχίζει να χάνει σε “πωλήσεις”  στη χώρα μας και η διακυβέρνηση της πρώτης φοράς χάνει σε δημοτικότητα,  στο “Ποτάμι” επικεντρώνονται στο φιλελεύθερο, μεταρρυθμιστικό στοιχείο τους. Η αρχική δυναμική του κόμματος, του οποίου ηγείται ο Σταύρος Θεοδωράκης, ανεκόπη σχετικά γρήγορα , απόρροια ίσως του γεγονότος τη μη εμφανούς κοινωνικής αναφοράς. Από τη στιγμή που εξελέγη ο Κυριάκος Μητσοτάκης και από ανθρώπους που είχαν ψηφίσει “Ποτάμι” στις προηγούμενες εκλογές, η αυθύπαρκτη πολιτική επιβίωση του κόμματος τίθεται εν αμφιβόλω. Τα μεσαία στρώματα των επιστημόνων, αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών, στρέφονται μαζικά προς τη ΝΔ, θεωρώντας τον ΣΥΡΙΖΑ ένα κόμμα που “τιμωρεί” την ιδιωτική πρωτοβουλία.

Ο “ελιτίστικος” χαρακτήρας του Ποταμιού, δεν του επέτρεψε τη διείσδυση στις πλατιές λαϊκές μάζες αφενός. Αφετέρου, ο “νέος δικομματισμός”- που απαρτίζεται από τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ και τον οποίο ζούμε πολιτικά από τις δίδυμες εκλογές του 2012 και εντεύθεν- αναμένεται να ενταθεί και να περιορίσει τα εκλογικά ποσοστά των πολιτικών κομμάτων που κινούνται “ανάμεσά” τους.

Έχοντας αυτά τα δεδομένα, είναι νομοτελειακή η ανάπτυξη πρωτοβουλιών και η απαρχή ζυμώσεων στον χώρο της κεντρώας, ή  αστικής “κεντροαριστεράς”. Το ένστικτο της πολιτικής επιβίωσης, ενδέχεται να οδηγήσει άμεσα σε συμφωνίες, αν ξεπεραστεί το εμπόδιο που αυτή τη στιγμή δείχνει δυσεπίλυτο και δεν είναι άλλο από το ποιος θα ηγηθεί του νέου σχηματισμού. Εκτός αν πάμε σε ένα είδος συλλογικής ηγεσίας, σε μια τρόικα αποδεκτή από όλες τις τάσεις του πολιτικού Κέντρου.

Σε κάθε περίπτωση, εξελίξεις και εκπλήξεις αναμένονται άμεσα. Η τωρινή κατάσταση στασιμότητας δεν πρόκειται να συνεχιστεί. Η προοπτική να ενωθεί το Ποτάμι, με το απέραντο γαλάζιο της ΝΔ, είναι βεβαιο ότι θα προκαλέσει αντιδράσεις στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και στον ευρύτερο πολιτικό χώρο.