Σήκωσε το γάντι που του πέταξε ο ΔΟΛ ο Πρωθυπουργός. Δεν αγνόησε το δημοσίευμα, δεν διέψευσε τις συναντήσεις, δεν πήρε αποστάσεις. Απάντησε καυστικά, δηκτικά και με χιούμορ.

Το μόνο κενό που υπάρχει είναι γιατί οι συναντήσεις αυτές έγιναν εν κρυπτώ και όχι εν χορδαίς και οργάνοις, όπως η πρόσφατη του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στα γραφεία της Μιχαλακοπούλου. Η απάντηση είναι μάλλον εύκολη και καθόλου συνωμοτική: η δημοσιοποίηση της συνάντησης μόνο κακό θα έκανε στον τότε εν αναμονή Πρωθυπουργό. Ιδίως από τη στιγμή που εμφανιζόταν ως φορέας του νέου και του αντισυστημικού.

Στην παρούσα όμως συγκυρία, «ο πόλεμος κατά της διαπλοκής και των ισχυρών» γίνεται η σημαία του Αλέξη Τσίπρα  και το πολιτικό του στίγμα.

Διατείνεται ότι όλα «τα στικάκια» τα στέλνει στον εισαγγελέα και γεμίζουν τα ταμεία.

Υποστηρίζει ότι με τη διαδικασία αδειοδότησης των καναλιών, μπαίνει τέλος στο τοπίο της αναρχίας στα ΜΜΕ.

Με κάθε αφορμή δηλώνει ότι τα οργανωμένα συμφέροντα θα τον βρουν απέναντι.

Ξαναζούμε μέρες Μπαϊρακτάρη, νταβατζήδων που κάνουν κουμάντο στη χώρα, μέρες αντιπαράθεσης τύπου «βασικού μετόχου».

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όποιος πολιτικός τόλμησε να αντιπαρατεθεί στους επονομαζόμενους και «ολιγάρχες», έστω και για λίγο, εξασφάλισε πλέρια δημοφιλία.

Έτσι και τώρα. Ο λαός θα είναι μαζί του αν με συνέπεια αντιπαρατεθεί στους βαρόνους των ΜΜΕ.

Αν δε, κατορθώσει και τους νικήσει, αν κατορθώσει να τους τρέψει σε φυγή, χτίζει βάσεις για ακόμη μία τετραετία, για μία πολιτική ηγεμονία οκταετίας.

Φτάνει να μην οπισθοχωρήσει, να μην λοξοδρομήσει και να μην επιλέξει τις «λογικές» οδούς συνεννόησης.

Κάποιοι δρόμοι στην πολιτική είναι χωρίς επιστροφή. One way. Όποιος “διαβεί τον Ρουβίκωνα” και πάει να αντιπαρατεθεί ανοικτά με τα συμφέροντα, δεν μπορεί να γυρίσει πίσω, στη σιγουριά του θεσμικού του ρόλου. Πρέπει να είναι έτοιμος να χάσει ίσως κάποιες μάχες αλλά στο τέλος να κερδίσει τον πόλεμο και να το πιστωθεί.

Φωκίων Δεληγιώργης