Και μετά από τόσα δημοσιονομικά μέτρα, άπειρα προαπαιτούμενα, τη θεσμοθέτηση κόφτη, αλλά και τη δημιουργία Υπερταμείου για 99 χρόνια, θα πάρουμε έντεκα δις σύμφωνα με το Bloomberg, για να καλύψουμε τα σωρευμένα χρέη προς ιδιώτες και τις ετήσιες υποχρεώσεις μας για το δημόσιο χρέος.

Μεγάλη οφειλή αποτελεί η πληρωμή 2,3 δις ευρώ προς την ΕΚΤ τον Ιούλιο, η οποία και θα καλυφθεί από τα νέα δάνεια, που με φειδώ, με ανατολίτικα παζάρια και μόνο όταν τα έχουμε απολύτως ανάγκη δίνουν οι πιστωτές.

Η συζήτηση για την ελάφρυνση του χρέους είναι πιο επίκαιρη από ποτέ, διότι με αυτό το “μοτίβο” δεν πρόκειται να ξεφύγουμε από την ύφεση, παρά μόνο τυχαία και υπό την επίδραση κάποιου εξωγενούς προς την ελληνική οικονομία παράγοντα.

Η επιμήκυνση ωρίμανσης της πληρωμής των ομολόγων, καθώς και η περίοδος χάριτος είναι μέτρα που βραχυπρόθεσμα μπορούν να “ανακουφίσουν” τα “σφιχτά”  δημοσιονομικά” της χώρας, το κλειδί όμως για την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα βρίσκεται στο “κλείδωμα ” των επιτοκίων σε χαμηλά επίπεδα για δεκαετίες, περί το 1,5% όπως έχει προταθεί.

Τα τρία αυτά μέτρα αποτελούν μονόδρομο, από τη στιγμή που “κούρεμα” δεν υπάρχει περίπτωση να αποδεχθούν οι δανειστές.

Αν τα πράγματα παραμείνουν ως έχουν, χωρίς τις αναγκαίες αποφάσεις, είναι πασιφανές από όλες τις σχετικές έρευνες και αναλύσεις, ότι το χρέος μόνο θα αυξάνει, τόσο ως απόλυτο μέγεθος, όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ.