«Ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς θέλει να ρίξει τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκο Μητσοτάκη», υποστήριξε ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος με αφορμή αναφορές για τηλεφώνημα του πρώην Πρωθυπουργού στον πρόεδρο της Ν.Δ., στο οποίο φέρονται να συζήτησαν τη στάση της Ν.Δ. στο πολυνομοσχέδιο.

Ο κ. Τσακαλώτος είπε ότι «ο κ. Μητσοτάκης σκεφτόταν να ψηφίσει το Ταμείο. Είναι κρίμα ο κ. Σαμαράς να του αλλάζει αυτή την προοπτική». Και σχολίασε: «Πριν από 23 χρόνια ένας μελλοντικός πρωθυπουργός έριξε ένα πρωθυπουργό. 23 χρόνια μετά νομίζω ότι θέλει να ρίξει έναν άλλο Μητσοτάκη, αλλά πριν γίνει πρωθυπουργός».

Στερείται νοήματος το επιχείρημα, αλλά ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται.

Στερείται επίσης και βασικών πληροφοριών για την ανθρωπογεωγραφία της Συγγρού, καθώς επίσης και για τις συμμαχίες που οικοδομήθηκαν στις εσωκομματικές.

Από την άλλη, όταν ο αρμόδιος Υπουργός Οικονομικών κάνει αναφορά στο 1993, εν έτει 2016 και τη στιμή ψηφίζεται ένα φορολογικό τσουνάμι με εισήγησή του, πραγματικά υπάρχει πρόβλημα στη χώρα. Υπάρχει τεράστιο ζήτημα λογικής, νοήματος και άρα προοπτικής.

Αυτό που θα περίμενε κανείς από τον κ. Τσακαλώτο, είναι να μας πει, πότε το βλέπει να βγούμε στις αγορές να δανειστούμε κανά δις, σαν κανονική χώρα και όχι να κάνει καφενειακές αναφορές παραπολιτικού κουτσομπολιού.

«Κατάσταση κρίσιμη, αλλά όχι σοβαρή» τιτλοφορούσε κάποτε ένα βιβλίο του ο Φρέντυ Γερμανός. Ήταν προς το τέλος της δεκαετίας του ΄80.

Τακτική «διαίρει και βασίλευε» από τον κ. Τσακαλώτο. Μόνο που η προσπάθειά του είναι τόσο άγαρμπη που μόνο λύπη προκαλεί, από τη στιγμή μάλιστα που ο Υπουργός Οικονομικών είχε ταξινομηθεί στους «σοβαρούς», «γνώστες» και «υπεύθυνους» πολιτικούς άντρες.