Αν είναι να πάει κάτι στραβά, θα πάει. (ο γνωστός νόμος του Μέρφι)

Πάει και ο Γκαστόνε. Είναι φανερό και σε αυτούς που όλα τα βλέπουν με υπεραισιοδοξία, με κεφάτη διάθεση να το πoούμε, με διασταλτικό μάτι, ότι όλες οι τελευταίες ζαριές της κυβέρνησης, έχουν κάτσει στραβά. Πιο στραβά δε γίνεται.

Κανάλια και άδειες λειτουργίας . Σόου, φαγητά, τηλέφωνα, ράντζα. 250 εκατομμύρια. Αέρας τελικά.

Φίλης , Υπουργείο Παιδείας (ή Παιδέματος) και Εκκλησία.

Ρύθμιση του χρέους (δεν φαίνεται, όσο και αν προωθείται επικοινωνιακά).

Στην αξιολόγηση θα της βγάλουν το λάδι (αυτή η ημερομηνία , για 5 Δεκεμβρίου, έπρεπε να μπει στο τραπέζι;)

Μην πούμε για τις καταπληκτικές δημοσκοπήσεις.

Ήρθε και η εκλογή του Τραμπ και έδεσε το γλυκό.  Αναρωτήθηκε ο Τραμπ για ποιο λόγο η κατασκευή διαφόρων ειδών θα πρέπει να γίνεται κάπου αλλού και όχι στις ΗΠΑ. Αυτό μεταφράστηκε σε ψήφους. Έρχονται ραγδαίες εξελίξεις.

Το  timing που ο  πρωθυπουργός έγινε συστημικός, μάλλον θα του στοιχίσει. Η εποχή είναι αντισυστημική. Brexit, βουβή ψήφος , Τραμπ.

Στην Ευρώπη έρχονται εκλογές το 2017. Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία, Ολλανδία.

Υπάρχει και το δημοψήφισμα σε λίγο καιρό στην Ιταλία για τις αλλαγές στο σύνταγμα.

Αμφισβήτηση της παγκοσμιοποίησης.

Να έχουμε πάντα υπόψη ότι οι ΗΠΑ είναι ένα κράτος. Η Ευρώπη δεν είναι μια κρατική οντότητα, αλλά ένας υπερεθνικός θεσμός με τεράστια ζητήματα συνοχής

Γιώργος Μολύβης