Δεν είναι πολλές οι ομάδες στην Ευρώπη που μπορούν να νικήσουν μέσα στο κολασμένο ΟΑΚΑ, τον ενθουσιώδη και γεμάτο πηγαίο ταλέντο φετινό Παναηναϊκό.

Το κατάφερε δις ο Ζοτς, που όπως ειπώθηκε  «παίζει στην κόλαση εντός έδρας».

Ήταν τόσο καλά προετοιμασμένη η σειρά των παιχνιδιών με τον ΠΑΟ, που σίγουρα θα γίνει αντικείμενο σεμιναρίου.

Όσοι κατά το προηγούμενο διάστημα έγραφαν για «παρωχημένο μπάσκετ» του Ομπράντοβιτς μάλλον αναθεώρησαν.

Το μονοπάτι προς την Ευρωλίγκα «φωτίστηκε» για τη Φενέρ. Συναντά την ΤΣΣΚΑ μόνο στον τελικό, που του στέρησε πέρυσι τον τίτλο αλλά φέτος το F4  είναι στην Πόλη.

Η παγίδα του «Ζοτς» περιελάμβανε καταρχήν ένα πολύ κλειστό ροτέισον. Επτά παίκτες και για λίγο τον Άντιτς. Αυτοί έκρινε ότι ήταν οι μόνοι που μπορούσαν να ανταποκριθούν στο αμυντικό πλάνο του.

Στην επίθεση ο Μπογκντάνοβιτς έχει το …ακαταλόγιστο και  οι υπόλοιποι με ρέγουλα τις πρωτοβουλίες.

Το μεγάλο όμως όπλο για το διπλό μπρέικ έχει ονοματεπώνυμο: Έκπε Ούντο. Ένας σέντερ με ύψος 2.08 που παίζει άψογα άμυνα στο πικ εντ ρολ, ένας ογκόλιθος μέσα στη ρακέτα, ένας παίκτης που ο ΠΑΟ δενβρήκε σε δύο παιχνίδια το “αντίδοτο” για να τον σταματήσει.

Ένας παίκτης που σχεδόν …ξεβράστηκε από το ΝΒΑ, κάνει τη διαφορά στη Φενέρ. Αν του χρόνου ξαναμπεί στον μαγικό κόσμο, ξέρει πολύ καλά ότι οφείλει πάρα πολλά στον Ζοτς, που εξακολουθεί να αλλάζει όλες τις αποχρώσεις του κόκκινου στο πρόσωπό του κατά τη διάρκεια του ματς.

Ο φετινός ΠΑΟ είναι μια μεγάλη ομάδα με πλούσια αθλητικά προσόντα, με παίκτες που αρέσκονται να παίζουν γρήγορο και θεαματικό μπάσκετ, με πολλά τρίποντα.

Οφείλει να πάει στην Πόλη να κάνει το 2-1.  Να εξαντλήσει κάθε πιθανότητα που του απέμεινε…