Άλλο η λαϊκή αριστερά, άλλο η ελαφρολαϊκή (κεντρο)δεξιά;

Άλλο οι φιλελεύθεροι Κεντρώοι, άλλο οι αριστεροί;

Δεξιοί φιλελεύθεροι δεν υπάρχουν;

Η κεντροαριστερά ζει μετά από τόσα Μνημόνια;

Τα άκρα συγκλίνουν γιατί δεν συγκινούν πια;

Ένας αχταρμάς ως συνήθως τα τσιτάτα  και  τα επιχειρήματα των πολιτικών αρχηγών στη ΔΕΘ.

Που τελείωσε σαν όλα τα πανηγύρια: όλοι χαρούμενοι και οι έμποροι αγαθών και ιδεών ευτυχισμένοι.

Πλέον τα κεφάλια μέσα, εκτός Μνημονίου, εντός επιτήρησης, το βάθος της οποίας ψάχνουμε δοκιμάζοντας.

Και στο βάθος εκλογές. Που είναι αστείο να λέμε πως προβληματίζουν τους Θεσμούς. Αν εμπεδώσαμε κάτι καλά 8 χρόνια είναι πως εμείς προσαρμοζόμαστε στις απαιτήσεις τους. Όχι το αντίθετο.

Κατά τα λοιπά ήταν μια ΔΕΘ που διατράνωσε και διαφήμισε τη στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ.

Πέτυχε και τον κλασικό στόχο της που είναι ασφαλώς να γίνεται η συμπρωτεύουσα το κέντρο των οικονομικών και πολιτικών εξελίξεων για ένα δεκαήμερο.

Χρυσώνεται έτσι το χάπι της έλλειψης βασικών υποδομών (Μετρό,  υποθαλάσσια σήραγγα, πάρκινγκ κτλ)  με αντίτιμο η πόλη να μην είναι λειτουργική  για μέρες.

Παρά ταύτα είναι μια Πόλη που κοιτά στη Δύση, μεταφορικά και κυριολεκτικά, ανήκει δε και στη Βίσση.

Εντωμεταξύ και οι λάτρεις του μεταμεσονύχτιου θερινού σινεμά απόλαυσαν Τέχνη..