Ένας άνθρωπος που διαπομπεύτηκε υπηρεσιακά, αλλά και στα κοινωνικά δίκτυα.

Κάποιος που τραβούσε τον δικό του γολγοθά και όλοι εμείς οι άμεμπτοι και οι πάντα τυπικοί σχολιάσαμε το λευκό μπλουζάκι.

Μια “συγγνώμη, δεν ξέραμε” για το φρουρό της πρεσβείας του Ιράν, δεν ξέρουμε καν αν είναι αρκετό.

Όμως οφείλουμε να το πούμε. Ως ελάχιστη ένδειξη ανθρωπιάς.

Και όχι μόνο.  Κι ένα μπράβο γιατί δε βγήκε να προτάξει το προσωπικό του δράμα για να πέσει στα μαλακά.

Από εκεί και πέρα ξεκινούν τα ερωτήματα αλλά και οι διαπιστώσεις:

-Γιατί η Υπηρεσία τον έβαλε βάρδια, ενώ η σύζυγός του ήταν σε κωματώδη κατάσταση;

-Παρά τη σίγουρα φορτισμένη ψυχική του κατάσταση, ο φρουρός είχε τη ψυχραιμία να δει πως δεν κινδύνευε κάποιος από την Πρεσβεία ή ο ίδιος και να μην αντιδράσει.

Διότι φανταστείτε να θόλωνε και να άρχιζε να γαζώνει. Το ‘εργαλείο” που κρεμόταν στην πλάτη του δεν ήταν ακριβώς τσάντα.

Κι όσο οι εισβολείς μάχονταν για τα δίκαια του κουρδικού λαού, αυτός έτρωγε ένα “πακέτο” προσωπικό και υπηρεσιακό  άνευ προηγουμένου το οποίο υπέμεινε αγόγγυστα.

Έχοντας χάσει την 37χρονη σύζυγό του, σίγουρα βλέπει τα λοιπά ως λεπτομέρειες.

Ο τύπος είναι τεράστιος μάγκας. Τελεία.