Στο ιδρυτικό Συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής και στην συναυλία που οργανώθηκε για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Ανδρέα Παπανδρέου το “θα τον μεθύσουμε τον ήλιο” όχι απλά ακούστηκε αλλά ήταν και το hit που ξεσήκωσε τις αγνές σοσιαλιστικές ψυχές που κατενθουσιάστηκαν.

Διότι απέδειξαν πως δεν τους ενώνει μόνο η εξουσία, όπως τους κατηγορούσαν αλλά κοινά ιδανικά και οράματα και ασφαλώς τραγούδια.

Η ρητή απαγόρευση της Μυρσίνης Λοΐζου δεν τους απέτρεψε, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση.

Διότι, καλά κάνουν με τους συμβολισμούς και την επίκληση του θυμικού, αλλά η κόρη του Μάνου, μας αρέσει δεν μας αρέσει, είναι η κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου του πατρός της και έχει πάρει σαφή θέση.

Το γεγονός πως βρίσκεται με την πλάτη στα σχοινιά, πως έχει ανοικτά ποινικά θέματα για χρέη προς το Δημόσιο και το γεγονός πως υπέστη ηθική απαξίωση της με την παράνομη είσπραξη της σύνταξης της μητρός της, δε σημαίνει πως της αφαιρέθηκαν και τα πνευματικά δικαιώματα.

Θα τολμούσε το ΚΙΝΑΛ να μεθύσει τον ήλιο ένα μήνα πριν;

Πολύ αμφιβάλλουμε.

Αν με τη Μυρσίνη όχι απλά ευάλωτη, αλλά στο περιθώριο αποφάσισαν να την αγνοήσουν, πρόκειται για “εσκεμμένο φάουλ” βγαλμένο από τις καλύτερες κουτοπόνηρες πασοκικές στιγμές.

Σίγουρα δεν περιμένουν εξώδικο από την κόρη Λοΐζου…

Αν είχαν αποφασίσει να χρησιμοποιήσουν το άσμα. πριν το σάλο, τότε μαγκιά τους.

Προφανώς και δεν θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια, αλλά είναι ένα δείγμα γραφής για το ΚινΑλ, που σίγουρα δεν περνά απαρατήρητο.