Και ενώ υπήρχε μια αγαστή συνεργασία μεταξύ ελληνικής Κυβέρνησης και Θεσμών, οι τελευταίοι κάνουν το βαρύ πεπόνι.

Το ένα τους ξινίζει, το άλλο τους βρωμάει.

Ό,τι επιχείρημα κι αν χρησιμοποιήσαμε στο Euroworking Group έπεσε στο κενό.

Γιατί αυτή η μεταστροφή άραγε;

Οι Ευρωπαίοι εταίροι έχουν κατανοήσει πως σε λίγους μήνες θα διαπραγματεύονται με άλλη Κυβέρνηση και θέλουν να αποφύγουν τα προεκλογικού χαρακτήρα μέτρα της Κυβέρνησης, ειδικά αυτά που θα ανατρέψουν τα (συμφωνημένα) πλεονάσματα του τρέχοντος Προϋπολογισμού.

Περνούν από κόσκινο τόσο τις μέριμνες για τα κόκκινα δάνεια, όσο και τις πολυδιαφημισμένες 120 δόσεις.

Γενικώς και για να το εκλαϊκεύσουμε, παίζουν καθυστερήσεις, δε δίνουν τα υπερκέρδη από τα ελληνικά ομόλογα, θέτουν διαρκώς νέα χρονικά ορόσημα, σε μια προσπάθεια να ροκανίσουν το χρόνο.

Οι Ευρωεκλογές είναι κοντά πλέον και από τη στιγμή που αυτές θα αναχθούν σε ένα “πρόκριμα”, σε μια “δημοσκόπηση” για τις εθνικές, αναμένουν τα αποτελέσματα και πράττουν ανάλογα.

Η κατάσταση θυμίζει τους τελευταίους μήνες του 2014 (μέιλ Χαρδούβελη, μη κλείσιμο αξιολόγησης) μόνο που οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί με την τότε αξιωματική αντιπολίτευση να βρίσκεται στους τελευταίους της ίσως μήνες στα πράγματα.