Παρακολουθώ με εξαιρετικό ενδιαφέρον την πραγματικότητα που περιβάλλει τη γονική ιδιότητα στην εποχή μας.

Σχολές γονέων, παιδοψυχολογία, μη τραυματική διδασκαλία, εκπαίδευση δεξιοτήτων και όλα τα λοιπά καλούδια.
Βέβαια, εγώ ανήκω στη γενιά των παιδιών που μεγάλωσαν με τις ακόλουθες λίγες φράσεις:
-“Αν σε πιάσω στα χέρια μου κωλόπαιδο, θα σε τσακίσω”.
-“Τι θα πει ο κόσμος;”
-“Διάβασε, θες να γίνεις σκουπιδιάρης;”
(Αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ, μια χαρά αξιοπρεπής δουλειά είναι αυτή και με εξαιρετική προσφορά στο κοινωνικό σύνολο).
-“Ζητιάνος θα καταλήξεις στην Ομόνοια”.
-“Αχ, εσύ θα με πεθάνεις”
-“Δεν θα γυρίσει ο πατέρας σου απ’ τη δουλειά; Όλα θα του τα πω!”
Γενικά, δεν καταστράφηκε το σύμπαν.
Μετά από τόσα χρόνια, είμαστε εδώ.
It turned to be all right…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ