Το νερό είναι απαράδεκτα φθηνό.

Το ουίσκυ απαράδεκτα ακριβό.

Τα συνδυάζεις και έχεις ένα καλύτερο αποτέλεσμα σε value for money.

Κάνεις και λίγο κεφάλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα και την κοινωνία τώρα (από τα βουλευτικά έδρανα) την επαίζω ένα παρά.

Φαντάσου να κάνει αυξήσεις η ΕΥΔΑΠ, τι μασχαλίλα-άρωμα ανοιξιάτικου πριωνού, έχει να πέσει.

Πάντως για να πούμε και του Μπάμπη το δίκιο, αν δεν μπορεί το κράτος να παίξει το ρόλο του νερουλά να τον δώσει σε ιδιώτες.

Διότι τότε θα βρέξει, τότε θα χιονίσει, τότε τα νερά θα τρέχουν γάργαρα. Θα εξάγουμε εκατομμύρια λίτρα νερό σε Ελβετία, Γερμανία και άλλες υποσαχάριες χώρες.

Διότι θα δουλέψει ο ανταγωνισμός. Άλλο το κρατικό μονοπώλιο, αλλά το ιδιωτικό.

Η αγορά θα ρυθμιστεί.

Το αόρατο χέρι του καπιταλισμού είναι εδώ.

Θα παραφράσουμε το σύνθημα, ζητώντας συγγνώμη από τον (άγνωστο) δημιουργό:

“Χωρίς μυαλό, αφού το έχασε κι αυτό με την αρρώστια που έχει στον ανταγωνισμό.

Για αυτό θα ζει, με ένα όνειρο τρελό, το νερό να γίνει ιδιωτικό (δις)”

Εκτός κι αν έγινε μπέρδεμα και ήθελε να πει πως ο Waters είναι φθηνός και απλά χάθηκε στη μετάφραση.