200 χρόνια από την Επανάσταση και 2 μέρες μετά το logo.

Που είναι φανταστικό, τρομερό, απίστευτα έξυπνο και τρομακτικό.

Σα μαγικό χαλί μας πάει πίσω δύο αιώνες, σαν κυλιόμενη σκάλα που διατρέχει τις είκοσι δεκαετίες, αλλά όλα αυτά δεν είναι τίποτα μπροστά στο τελείωμα του: Αφού διασταυρωθεί  με το 1, δημιουργεί μια υποψία σταυρώματος, αλλά οι πέντε αιχμηρές άκρες του σκιάζουν τους οχτρούς.

Το 1 γίνεται κάτισαν μηχανή του κιμά, που τρώει και το 2, μιας και και το 18 δεν πέρασε καν στον επόμενο γύρο.

Σκοπός συμβολικός είναι να αποθεωθεί το ένα το καλό, ο άσος, αυτός ο ένας (δηλαδή η μία) που συμπυκνώνει το όραμα των αγωνιστών, των μεταγενέστερων αλλά κυρίως των αγέννητων Ελλήνων.

Η υπέρτατη αρχή των φιλικών του 2021.

Τα εθνικά χρώματα αντικαταστάθηκαν με το πέρασμα των ετών από το κεραμιδί φόντο, μαζί με το προαιώνιο ερώτημα: τι κάνει νιάου-νιάου στην Επιτροπή του 2021;

Ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του θέλει ο Έλληνας, με μοντέρνα πλακάκια, εντοιχισμένη κουζίνα και νομιμοποιημένο ημιυπαίθριο.

Και το 1821 αυτό το χρώμα θέλανε για να ξεσηκωθούν, αλλά για μία ψήφο προτιμήθηκε το μπλε με τον άσπρο σταυρό.

Αν είχε προτιμηθεί το κεραμιδί, το αίμα θα καλυπτόταν και δε θα χρειαζόμασταν τις Μεγάλες Δυνάμεις για λευκότερο λευκό.

Οι λάτρεις του μπλε ας πάνε να δουν Ηρακλή και Απόλλων Αθηνών. Έχουν τελειώσει αυτά τα χρώματα.

Σε μπορδοκόκκινο άραγε θα παίξει τίποτα;

Έστω με βούλες;

Αναμένουμε εναγωνίως.