Δηλαδή τι να καταλάβει ο μέσος αναγνώστης από το αποτέλεσμα της εργασίας της  ερευνητικής ομάδας του νοσοκομείου Pitié-Salpêtrière στο Παρίσι: και φούμα φούμα στα βοτσαλάκια, τον Τσιόδρα έβλεπα και αγγελάκια, και φούμα φούμα στη Φρεαττύδα, με μάσκα ήσουνα γι΄αυτό δε σ΄είδα!

Αποκλείεται να δείτε ακρογιαλιές δειλινά πριν τον Ιούνιο, οπότε ξεχάστε τα άσματα και τις παραλίες και τα μπλε τα νερά και το γαλάζιο του ουρανού και το λευκό του αφρού: μόνο με το φόβο του κορωνοϊού θα ζήσουμε μέχρι νεωτέρας.

Μόνο με πηγές μπορείτε να ασχοληθείτε φιλολογικά, όπως η Κασταλία, που βρίσκεται στους Δελφούς. Και με Ταξιάρχες.

Είναι η νικοτίνη, η χλωροκίνη αυτής της εβδομάδας;

Είναι οι καπνιστές οι πιο υπεύθυνοι πολίτες, που με δικά τους έξοδα προστατεύουν την κοινωνία;

Μήπως να δοθεί ένα voucher με 10 κούτες τσιγάρα στον κάθε καπνιστή, στην κάθε καπνίστρια, στους ακρογωνιαίους λίθους της προσπάθειας κατά του ιού.

Στη παραπάνω φωτό, βλέπουμε υπολείμματα θεραπείας.

Ακούγεται τρελό να προστατεύει το τσιγάρο, όχι τόσο όμως όσο οι ενέσεις αντισηπτικού.

Μήπως το επόμενο μέτρο όταν ανοίξουν τα καφέ μπαρ, αυτά να είναι μόνο για καπνίζοντες και οι ευπαθείς ομάδες των άκαπνων να κάθονται έξω;

Μην παραμυθιαζόμαστε όμως εμείς οι καπνιστές. Ιδίως οι αρειμάνιοι, σαν του λόγου μου.

Έστω κι αν δυσκολεύεται ο ιός με την νικοτίνη, άμα τελικά εισχωρήσει στο σώμα, τότε τα πράγματα σίγουρα θα είναι δυσκολότερα.

Τουλάχιστον αυτό λέει η λογική, σε μια ιστορία που είναι από την αρχή παράλογη.

Και δεν έχει πλάκα, γιατί παράλληλα είναι και θανατηφόρα.