Δύσκολη η νίκη με τη Γεωργία. Ήταν όμως καθοριστική για να διεκδικήσουμε ως το τέλος το εισιτήριο για το Κατάρ.

Και μπορεί να μην έθελξε η Εθνική με τη μπάλα που έπαιξε, όμως αν είχε μετρήσει το κανονικό γκολ του Τζαβέλλα στο α΄ημίχρονο, θα βλέπαμε ένα άλλο ματς, καθώς θα άφηναν οι Γεωργιανοί τη μαζική άμυνα.

Μπορεί να μη βγήκε το σύστημα χωρίς φορ, αλά Γκουαρδιόλα, μπορεί να φτάσαμε στο 90΄για να δοθεί ένα πέναλτυ, που ήταν αλλά είδε μόνο ο VAR, αλλά το στοιχείο που την κάνει ομάδα είναι άλλο.

Οι έξαλλοι πανηγυρισμοί έδειξαν πόσο το θέλουν οι παίκτες, πόσο άγχος έχουν, πόσο θέλουν να πάνε του χρόνου τέτοια εποχή στα τελικά του Μουντιάλ.

Όχι μόνο το πέναλτυ του Μπακασέτα στο 89΄, αλλά και το γκολ του Πέλκα στο 96΄που τελείωσε το ματς χωρίς να το καθορίσει.

Και είναι το στοιχείο αυτό που τους κάνει ομάδα: έχουν στόχο, έχουν διάθεση τρελή και θα τα δώσουν όλα με τους Σουηδούς.

Που είναι μια καλή ομάδα, δεν είναι κι η Γαλλία, μην τρελαθούμε.

Ας χάσουν, εμείς και πάλι θα τους αποθεώσουμε αν παίξουν με πάθος.

Η εκτίμησή μας είναι πως θα φύγουμε τουλάχιστον με ένα βαθμό και πως θα μείνει ανοικτό ως την τελευταία αγωνιστική να μπούμε σφήνα ανάμεσα σε Ισπανία και Σουηδία.

Να θυμίσουμε πως η ομάδα έχει 9 βαθμούς, 2 νίκες, 3 ισοπαλίες, καμία ήττα.

Αν είχαμε αποφύγει τις γκέλες με Γεωργία εντός και Κόσοβο εκτός θα είχαμε 13, ισόβαθμοι με τους Ισπανούς.

Κι έτσι όμως μπορούμε.

Ακόμη και χωρίς τον Τζαβέλα.

Να γίνουν Τζαβελαίοι όλοι οι υπόλοιποι.