Με αστική αυτοπεποίθηση, από το Αθαμάνιο ως τον Ουρανό της εξουσίας ξηγήθηκε ο Αλέξης και ας μην είχε πάει σε σχολείο και κολλέγια που ιδρύθηκαν κατά το Μεσαίωνα.

Βγήκε ο Ευκλείδης λίγο να τον κριτικάρει, λίγο να ανάψει τα αίματα, να αναζωπυρώσει το βαθύ χάσμα μεταξύ των συνιστωσών.

Ευτυχώς που βρέθηκε ο Νίκος Καρανίκας να βάλει σε τάξη τα πράγματα: μίλησε  για τη “γνώση-αποδοχή του εαυτού μας μαζί με την συντροφικότητα του συλλογικού, είναι αρκετά για να έχουμε την αυτοπεποίθηση που δεν μετατρέπεται σε αλαζονεία και υπεροψία”. 

Παρά το έντονο καπιταλιστικό προτσές θα προσθέταμε.

Αλλά ας μη χάνουμε την ουσία: πέρα από την υπεροψία, υπάρχει και μια καχυποψία ίσως για το ποιοι κοιτάνε προς τον Ανδρουλάκη.

Ο Αλέξης Τσίπρας κοιτά να δει αν θα κατέβει κανείς αντίπαλος στις εσωκομματικές που σχεδιάζει.

Και προφανώς και είναι ανασφαλής. Φύλαγε την καρέκλα σου να έχεις τη μισή.

Μετρ της τακτικής σου λέει ο Ευκλειδης, πλέκοντας το εγκώμιο του πρώην Πρωθυπουργού, στον οποίο πιστώνει και μια λαϊκότητα την οποία ο ίδιος προφανώς και δεν έχει.

Είναι όμως ατακαδόρος.

Επική ήταν η αναφορά του στη Σκάρλετ Γιόχανσον στο παρελθόν, δεν ξαναείπε τίποτα, μάλλον την απέρριψε εντωμεταξύ.

Στις επιλογές συμβούλων σου λέει ο Τσίπρας είναι χειρότερος από τον Μητσοτάκη. Σπεύδει να αποφύγει τα πυρά λέγοντας πως το παραδέχεται και ο ίδιος ο Αλέξης.

Οι επιλογές συμβούλων των Πρωθυπουργών είναι μια ιστορία πολύ πονεμένη.

Η τελευταία φορά που σύμβουλος Πρωθυπουργού είχε καθολική αποδοχή ήταν για τον Νίκο Θέμελη, που είχε διαλέξει ο Κώστας Σημίτης…

Και όπως δείχνουν όλες οι πολιτικές προβλέψεις, βαρομετρικό χαμηλό καλύπτει την Κουμουνδούρου, βροχές ασθενείς, άνεμοι 18-20%…