Λαμπρή η σημερινή επέτειος. Πέφτει και τριήμερο, οπότε όλοι την αποθεώνουν.

Χιλιάδες αυτοκίνητα βγήκαν στις εθνικές οδούς να κινήσουν για το μέτωπο των βουνών.

Σαλέ, προβατίνα στα κάρβουνα, αρνάκι γάλακτος, πέιπυ στην αργκό, και τα μυαλά στην Πίνδο.

Ποτάρες, περίπατοι στα μονοπάτια, καφέδες με θέα κορυφές γνωστές αλλά και άλλες που μείναν στην ανωνυμία.

Αλλά τίποτα δε χαλά την ιστορική μνήμη.

Κανείς δεν παραπονέθηκε τότε πως “έτυχε η στραβή στην άδεια του”.

Έκαναν όλοι αυτό που επέβαλαν οι ιστορικές συνθήκες.

Μια τρομερή σε ενθουσιασμό επιστράτευση, μια εκπληκτική αντεπίθεση στα βουνά της Ηπείρου, μια πέρα από κάθε λογική άμυνα στην εαρινή αντεπίθεση των Ιταλών.

Έξι μήνες όμως μετά το ΟΧΙ και το έπος της Αλβανίας ήλθαν οι Γερμανοί.

Δεν είχαν καμία σχέση οι Ναζί με τον μειλίχιο Σολτς, που μας ήλθε φάντης μπαστούνι συγκυριακά την παραμονή της επετείου,ούτε καν με την αυστηρή Αγγέλα που λατρεύαμε να μισούμε.

Ένα φίδι που δάγκωσε όλη την ελληνική επικράτεια.

Φανατικοί, ακραίοι, απάνθρωποι: πολλοί Έλληνες πήραν μαθήματα από αυτούς, τα εφάρμοσαν άμεσα στους συμπατριώτες τους.

Δεν ήταν στρατός κατοχής, ήταν στρατός που αν είχε κι άλλο χρόνο θα είχε αφανίσει κάθε ανθρώπινο ον.

Οι ιστορίες των Ελλήνων Εβραίων είναι τόσο αποκαλυπτικές του τι έγινε τότε.

Γιατί αυτό που όλοι θέλουν να ξεχνούν είναι πως 80-82 χρόνια πριν η ανθρώπινη ζωή είχε ελάχιστη αξία στην Ελλάδα.

Οι εποχές αλλάζουν. Τα γερμανικά Marden πάνε στον Έβρο, ανταλλαγή με τα σοβιετικού τύπου τεθωρακισμένα που δώσαμε στους Ουκρανούς.

Σύμμαχοι εδώ και χρόνια. Στην Ε.Ε. στο ΝΑΤΟ, στη ΦΙΦΑ, στην UEFA.

Οφείλουμε να μην ξεχάσουμε. Όχι για να παραμείνει ανοικτό “το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων”. Άλλωστε τι σημαίνει αυτό;

Ο ΣΟλτς επανέλαβε αυτό που λένε οι γερμανικές Κυβερνήσεις δεκαετίες τώρα: “Ενισχύουμε κάθε καλοκαίρι τον τουρισμό σας με εκατομμύρια Γερμανούς”.

Μας βοηθούν στο ΑΕΠ.

Δεν μπόρεσαν να τυλίξουν τον ήλιο σε μια κουβέρτα να τον πάνε στο Βερολίνο. Και αναγκάζονται να έρχονται διακοπές στη χώρα που ανήκουν τα Καλάβρυτα, το Δίστομο, η Βιάνος και εκατοντάδες ακόμη χωριά που πυρπόλησαν οι φίλοι και σύμμαχοι μας.

Αλλά αυτά έγιναν μετά. Την 28η Οκτωβρίου τώρα τη λέμε Κωστή Ογδόη Οκτωβρίου, αν ζούσαν όσοι πολέμησαν τότε, θα μας έπαιρναν στο ντου μέχρι το Τεπελένι. Αλλά κι αυτό θα το πούμε Στεπ-ελένη κάποια στιγμή.