(φωτό αρχείου από Μύκονο)

Πήγαν οι κακομοίρες οι οικιακές βοηθοί να καθαρίσουν τις επαύλεις στη Μύκονο, αυτές με τα ξέφρενα οργιώδη πάρτι, για τα οποία παραμιλούν τα μέσα, έτσι και βρεθεί καμιά ανθυποσελέμπριτυ εκεί.

Όλα καλά και ανθηρά, μέχρι που οι γυναίκες βρήκαν σοκολάτες αφημένες, τις οποίες είπαν να δοκιμάσουν, μη γνωρίζοντας το παραφρασμένο ρητό “φοβού τους ενοικιαστές και σοκολάτες αφήνοντας”.

Με λίγα λόγια οι σοκολάτες δεν ήταν ακριβώς αμυγδάλου, αλλά ήταν από τις “καλές”.

Οι σοκολάτες που υπήρχαν ξεχασμένες στα ψυγεία, αλλά και αλλού εντός των πολυτελών επαύλεων περιείχαν ψιλοκυβίνη. Οι επιδράσεις της  διαβάζουμε είναι περίπου ίδιες με εκείνες του LSD: ευφορία, γαλήνη, πνευματική αφύπνιση, γρήγορα μεταβαλλόμενα συναισθήματα, αποπραγματοποίηση, ή το αίσθημα ότι το περιβάλλον δεν είναι πραγματικό, οπτική αλλοίωση και παραμόρφωση, όπως φωτοστέφανα και έντονα χρώματα, μειωμένη συγκέντρωση και ασυνήθιστες σωματικές αισθήσεις ή ψευδαισθήσεις.

Με λόγια την άκουσαν στερεοφωνικά και πήγαν στο Κέντρο Υγείας του νησιού μπας και συνέλθουν.

Αν είχε στόμα αυτό το συγκεκριμένο Κέντρο Υγείας, το τι θα είχε πει δεν το φαντάζεται ούτε ο πιο νοσηρός εγκέφαλος.

Άλλωστε το Φθινόπωρο έφτασε, η ένταση των τουριστών μειώνεται στο νησί των Ανέμων, ώρα για την κλασική νεοελληνική ραστώνη, “έλα μωρέ, τι έγινε, δεν έπαθε κανείς τίποτα, όλα ψιλοκαλά, μια ψιλοκυβίνη ήτανε”.